(a. s.) : 1) noksan, eksik; tam olmıyan. 2) kusuru olan, kusurlu, (bkz. : kem}. 3) mat. *eksi [—] işareti. Mahrût-i nakıs : kesik koni. 4) a. gr. yalnız lâm-ül-fi’li “son harfi” harf-i illet olan kelime : remy, sehv. . gibi.

Eksik, azalan, kusur, yetersiz, noksan. Az kullanılan anlamları ise şunlardır; عن daha az, eksi (mat.), nakıs, …siz, mat. eksi, dilb. nakıs, çıkarsa, bitmemiş, yoksun, çıktı, tamamlanmamış, kayıp, yok, bulunmayan, eksi (mat), kusurlu, yerinde bulunmayan, tam olmayan, idare etmez, ilerlemesi durmuş, zayıf, üçüncü harfi illetli olan, kesik, özürlü, eksilen, ayıplı, güdük, nakıs (dilbilg), şaibeli, ayıp.

sıf. ar. s. Nâkısa. [noksan’dan if.] 1. Eksik, kusurlu, tam ve mükemmel olmayan, noksan, nâ-tamam: bu iş nâkıs oldu; nâkıs bir kitap; nâkısu’l-ayâr; nâkısu’l-akl. 2. Ayıp ve kusuru olan, kusurlu, ma’yûb: bir çocuğu nâkıs doğmuş idi. 3. ed. [sarf-ı Arabîde] lâme’l-fiili yani son harf-i aslîsi hurûf-ı illetten olan: fiil-i nâkıs. 4. rt. [hesapta] tarh (çıkarma) ve tenzîl işâreti (−): dokuz nâkıs üç, müsâvî altı. (9 – 3 = 6). || [hendesede] kat’-ı nâkıs, herem-i nâkıs. ba. قطع kat’, هرم herem.

a. (fem. ناقصە) 1. Deficient, incomplete, imperfect. 2. (algebra) Minus. 3. (Ar. gram) (A triliteral verb) of which the last radical is و or ی; defective.

(قِ) [ ع. ] (اِفا.) ناتمام، نارسا. ؛~العقل کم خرد، احمق. ؛ ~الاعضاء آن که در اعضای بدنش نقصی باشد. ؛ ~الخلقه آن که دارای نقص مادرزادی باشد. ؛ ~العضو آن که عضوی از اعضای بدنش ناقص باشد.