(a. s. nutk’dan) : 1) söyleyen, konuşan, lâkırdı eden. (bkz. : gûyâ, gûyende, suhan-senc). Gayr-i nâtık konuşma ve düşünce, den mahrum. 2) idrâk eden, düşünen. 3) bir ifâdesi olan. 4) bir şeyi gösteren. 5) beyân eden, bildiren, bildirici. Hayvân-ı nâtık (konuşan hayvan) : insan. 6) erkek adı. [müen. “natıka”]

Sözcü, konuşan, şüphe bulunmayan, makul, sesli, akla yatkın, konuşmacı, hatip, düşünen, açık, söyleyen, konuşabilen, güzel konuşan, net.

Konuşup anlaşmak, kavilleşmek.

sıf. ar. s. Nâtıka. [nutuk’dan if.] 1. Söyleyen, lakırtı eden, nutka gelen. 2. İmâl-i fikr edip düşünen, zekâya mâlik: hayvân-ı nâtık. 3. Bir ifâdeyi hâvî ve mutazammın: beşyüz kuruş alacağım olduğunu nâtık bir senet.

اَلنَّاطِقُ [en-nâtik] Söyleyici, gûyende ma’nâsınadır; yukâlu: هُوَ نَاطِقٌ أَيْ مُتَكَلِّمٌ Ve نَاطِقٌ [nâtik] Mutlakan mâldan hayvân kısmına ıtlâk olunur, niteki صَامِتٌ [sâmit] altın ve gümüş makûlesine ıtlâk olunur; ve minhu yukâlu: مَا لَهُ نَاطِقٌ وَلَا صَامِتٌ أَيْ حَيَوَانٌ وَلَا غَيْرُهُ مِنَ الْمَالِ

a. (fem. ناطقە) 1. That reasons and speaks articulately; a man. 2. That has a voice; live-stock. 3. That expresses, sets forth an idea.

اَلنَّاطِقُ [en-nâtik] (tâ’nın kesriyle) Söyleyici ve gâh olur نَاطِقٌ [nâtik]le hayvân dilerler; minhu kavluhum: “مَا لَهُ صَامِتٌ وَلَا نَاطِقٌ Zîrâ bu kelâmda نَاطِقٌ [nâtik]le murâd hayvândır ve صَامِتٌ [sâmit]le murâd hayvândan mâ-'adâdır.

(طِ) [ ع. ]
۱- (اِفا.) نطق کننده، گوینده.
۲- سخنران، خطیب.
۳- اموال جاندار مانند: چهارپا، غلام.