(a. s. ve i. vahdet’den) : 1) tevbîdedilmiş, bir’ve tek hâle konmuş. Düyûn-i muvahhade : birleştirilmiş borçlar. 2) gr. bir noktalı. Bâ-i muvahhade : be harfi [tek noktalı-]

(a. s. vahdet’den. c. : muvahhidîn) : tevhîdeden, Allah’ın birliğine inanan.

sıf. ar. s. Muvahhade. [vahdet’den imf. tef’îl] 1. Bir ve tek haline konmuş, tevhîd olunmuş. 2. Bir noktalı: (bâ)-i muvahhade.

sıf. iz. ar. s. Muvahhide. cm: muvahhidîn. [vahdet’den if. tef’îl] Allah’ın birliğine inanan, ehl-i tevhidden olan: mü’min-i muvahhid; inde’l-muvahhidîn. ≡ cm. Mağrib’de hükümet sürmüş bir sülâle.

a. (fem. موحدە) 1. Left alone. 2. Singled out by God. 3. Born or produced singly.

a. (fem. موحدە) 1. Who leaves one alone. 2. (God) who singles one out; also, who causes all relatives to die, leaving one alone in the world.

a. (fem. موحدە) 1. Declared to be one and unique. 2. (A letter of the alphabet) distinguished by a single dot; hence, موحدە (for باء موحدە), the letter ب .