a. (fem. موحدە) 1. Declared to be one and unique. 2. (A letter of the alphabet) distinguished by a single dot; hence, موحدە (for باء موحدە), the letter ب .

a. (fem. موحدە, pl. موحدون obl. موحدین, pl. f. موحدات) Who declares God to be one and unique; a monotheist; a Muslim; hence (موحدون، موحدین), name of the dynasty that reigned over Morocco and Spain, as successors to the Almoravides; mentioned by European historians as the Almobades.

sıf. ar. s. Muvahhade. [vahdet’den imf. tef’îl] 1. Bir ve tek haline konmuş, tevhîd olunmuş. 2. Bir noktalı: (bâ)-i muvahhade.

a. (fem. موحدە) 1. Who leaves one alone. 2. (God) who singles one out; also, who causes all relatives to die, leaving one alone in the world.

sıf. iz. ar. s. Muvahhide. cm: muvahhidîn. [vahdet’den if. tef’îl] Allah’ın birliğine inanan, ehl-i tevhidden olan: mü’min-i muvahhid; inde’l-muvahhidîn. ≡ cm. Mağrib’de hükümet sürmüş bir sülâle.

Birer birer.

Birleşik, birleşmiş. Az kullanılan anlamları ise şunlardır; standart, tek noktalı [harf], birleştirilmiş, bütünlemiş, karma, entegre, bir örnek, aynı, değişmeyen, tekdüze, sabit, tek noktalı harf, değişmez.

(a. s. vahdet’den. c. : muvahhidîn) : tevhîdeden, Allah’ın birliğine inanan.

Muvahhit. Az kullanılan anlamları ise şunlardır; tek tanrıcı, monoteist, birleştirici, tektanrıcı, dürzi, standart, bağ kuran, tek ilaha inanan, birleştiren, tek kutuplu, allahın birliğini ikrar eden.

a. (fem. موحدە) 1. Left alone. 2. Singled out by God. 3. Born or produced singly.