a. (fem. موحدە) 1. Who leaves one alone. 2. (God) who singles one out; also, who causes all relatives to die, leaving one alone in the world.

a. (fem. موحدە) 1. Declared to be one and unique. 2. (A letter of the alphabet) distinguished by a single dot; hence, موحدە (for باء موحدە), the letter ب .

Birer birer.

a. (fem. موحدە) 1. Left alone. 2. Singled out by God. 3. Born or produced singly.

sıf. ar. s. Muvahhade. [vahdet’den imf. tef’îl] 1. Bir ve tek haline konmuş, tevhîd olunmuş. 2. Bir noktalı: (bâ)-i muvahhade.

Muvahhit. Az kullanılan anlamları ise şunlardır; tek tanrıcı, monoteist, birleştirici, tektanrıcı, dürzi, standart, bağ kuran, tek ilaha inanan, birleştiren, tek kutuplu, allahın birliğini ikrar eden.

(a. s. vahdet’den. c. : muvahhidîn) : tevhîdeden, Allah’ın birliğine inanan.

(a. s. ve i. vahdet’den) : 1) tevbîdedilmiş, bir’ve tek hâle konmuş. Düyûn-i muvahhade : birleştirilmiş borçlar. 2) gr. bir noktalı. Bâ-i muvahhade : be harfi [tek noktalı-]

Birleşik, birleşmiş. Az kullanılan anlamları ise şunlardır; standart, tek noktalı [harf], birleştirilmiş, bütünlemiş, karma, entegre, bir örnek, aynı, değişmeyen, tekdüze, sabit, tek noktalı harf, değişmez.

sıf. iz. ar. s. Muvahhide. cm: muvahhidîn. [vahdet’den if. tef’îl] Allah’ın birliğine inanan, ehl-i tevhidden olan: mü’min-i muvahhid; inde’l-muvahhidîn. ≡ cm. Mağrib’de hükümet sürmüş bir sülâle.