اَلْمَعَصُ [el-me’as] (fethateynle) Ayağın siniri burulup büzülmek ma’nâsınadır ki kısalır gibi olmakla ayaklar doğru basamayıp bir tarafa eğrilir, ba’dehu el ile yapça yapça sığayarak doğrulur. Ba’zılar 'indinde bu ricle mahsûstur; yukâlu: مَعِصَ الرَّجُلُ مَعَصًا مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ إِذَا الْتَوَى عَصَبُ رِجْلِهِ كَأَنُّهُ يَقْصُرُ عَصَبُهُ فَيَتَعَوَّجُ قَدَمُهُ ثُمَّ يُسَوِّيهِ بِيَدَيْهِ أَوْ خَاصٌّ بِالرِّجْلِ Mü’ellifin فِي عَصَبِ الرِّجْلِ kavli râ’nın fethi ve cîm’in zammıyla olmak gâlibdir ve illâ terdîd mülâyim olmaz. Ve مَعَصٌ [me’as] Çok yürümekten sinirler ağrımak ma’nâsınadır; yukâlu: مَعِصَ عَصَبُهُ إِذَا وَجِعَ مِنْ كَثْرَةِ الْمَشْيِ Ve مَأَصٌ [me’as] ma’nâsınadır ki ak ve güzîde-mâye deveye denir. Ve şol kırıklık ve fütûr hâletine denir ki çok at seğirtmek ve sâ’ir gûne yorulmak gibi ahvâlden vücûdun bir tarafına 'ârız olur; tekûlu: لِي مَعَصٌ وَهُوَ تَكَسُّرٌ فِي طَرَفِ الْجَسَدِ لِكَثْرَةِ الرَّكْضِ أَوْ غَيْرِهِ Ve مَعَصٌ [me’as] Bir adamın en ve oynak yeri burkulmak ma’nâsınadır; yukâlu: مَعِصَ الرَّجُلُ مَعَصًا مِنَ الْبَابِ الْمَزْبُورِ إِذَا الْتَوَى مَفْصِلُهُ Ve bir kimsenin elinden yâ ayağından derdi olmak ma’nâsınadır; yukâlu: مَعِصَتْ يَدُهُ أَوْ رِجْلُهُ إِذَا اشْتَكَاهَا Ve bir kimsenin ayağı ağrıklı olmakla ayağı bağlı adamın yürüyüşü gibi yürür olmak ma’nâsınadır; yukâlu: مَعِصَ الرَّجُلُ إِذَا صَارَ فِي مِشْيَتِهِ حَجَلٌ Ve bir 'ârıza sebebiyle parmak eğilip bükülmek ma’nâsınadır; yukâlu: مَعِصَتِ الْإِصْبَعُ إِذَا نُكِبَتْ