s. (pl. معارف) 1. A visible part of the face, by which one is known. 2. A well-known acquaintance. 3. A familiar place.

a. (fem. معرفە) 1. Possessing a long mane. 2. Sweet-smelling.

Tanıtan, tarif eden, tanımlayan, referans, günah çıkartan papaz.

اَلْمُعَرَّفُ [el-mu’arref] (مُعَظَّمٌ [mu’azzam] vezninde) 'Arafât’ta vakfe mevzi’ine denir.

sıf. ar. s. Mu‘arrefe. [irfân’dan imf. tef‘îl] 1. Bildik, belli, malûm, maruf. n. 2. ed. [nahv-i Arabîde] harf-i ta‘rîfi olan, muayyen ve mahdûd bir şeye delâlet eden, münker mukâbili: mevsûf muarref olursa, sıfatın da muarref olması iktizâ eder.

Tarifli, tanımlı, tanıtılmış, bilinen, muarref, el takısı alan, marife.

(a. s. irfân’dan) : 1) târîfedilmiş, etrâfiyle bildirilmiş. 2) bildik, belli, bilinen, (bkz. : ma’rûf). 3) a. gr. harf-i ta’rif (=el) bulunan. 4) fels. tanımlı S. mat. sınırlı, târiflenmiş. Edviye-i muarrefe : hek. bilhassa ciltte te’sîrini göstermek ve cildin tabîî ifrazatını (salgısını) çoğaltmak ve içinde, hastalık hâlini tabîî hâle getirmek hassası bulunan ilâçlar.

(a. i.) : yüzün, dâima açık görünen yeri.

(a. s. irfân’dan) : 1) târîfeden, etrâfiyle anlatan, bildiren. 2) cami va tekkelerde hayır sahiplerinin adlarını sayan müezzin veya derviş.

sıf. ar. s. Mu‘arrife. [irfân’dan if. tef‘îl] tarif, tahdîd ve tayin eden: evsâf ve ahvâl-i evliyâyı muarrif bir kitap.