(a. i. sücûd’dan. c. : mesâcid) : secde edilecek, namaz kılınacak yer, küçük cami.

Mescit, cami.

iz. ar. cm: mesâcid. [sücûd’dan im.] 1. Mabed-i müslimîn, ibâdet-gâh-ı mü’minîn, câmi‘-i şerîf: Mescid-i Nebî (s.a.v.); mescid-i câmi‘ = Cuma ve bayram namazı kılınan büyük mabed. [bundan ihtisâren el-yevm bu manada yalnız “câmi‘ ” lugatı kullanılır.] 2. Küçük mabed, Cuma ve bayram namazı kılınmayan minâresiz câmi‘.

اَلْمَسْجَدُ [el-mesced] (مَقْعَدٌ [mak’ad] vezninde) Cebheye ıtlâk olunur. Ve اَلْآرَابُ السَّبْعَةُ [el-ârâbu’s-seb’at]ın mecmû’una مَسَاجِدُ [mesâcid] ıtlâk olunur ki secde hâlinde yere değen a’zâ-yı seb’adır ve onlar cebhe ve iki el ve iki diz ve iki ayaktan 'ibârettir.

s. (pl. مساجد) A place of worship, a mosque; especially, a small or private mosque.

اَلْمَسْجِدُ [el-mescid] (mîm’in fethi ve cîm’in kesriyle) ve اَلْمَسْجَدُ [el-mesced] (mîm’in ve cîm’in fethleriyle) Namâz kılacak yer ki ma’rûftur. Ve alında olan secde yerine dahi مَسْجَدٌ [mesced] derler cîm’in fethiyle.

اَلْمَسْجِدُ [el-mescid] (mîm’in fethi ve cîm’in kesriyle) ve اَلْمَسْجَدُ [el-mesced] (mîm’in ve cîm’in fethleriyle) Namâz kılacak yer ki ma’rûftur. Ve alında olan secde yerine dahi مَسْجَدٌ [mesced] derler cîm’in fethiyle.

(مَ جِ) [ ع. ] (اِ.) جای سجده، محل عبادت. ج. مساجد.

مسجد:
[في الانكليزية] Mosque ،place of prayer
[ في الفرنسية] Mosquee ،lieu de priere

في اللغة الفارسية: مكان السّجود. ولكن في اصطلاح العلماء. وبفتح الجيم هو موضع السجود أينما كان. وبكسر الجيم فهو مكان معيّن موقوف لأداء الصلاة. وفي اصطلاح السّالكين: هو مظهر التجلّي الجمالي، وقيل عتبة الشيخ والمرشد. كذا في كشف اللغات.