(a. s.) : 1) istinaf eden, yeniden başlıyan. 2) bidayet mahkemesinden (dâvaların ilk görüldüğü mahkemeden) verilen hükmü kabul etmeyip, dâvasına, bir üst derecede bulunan başka mahkemede bakılmasını istiyen [kimse]

sıf. i. ar. s. Müste’nife. [enf’den if. istif‘âl] hk. Bidâyeten görülmüş bir davanın hükmüne râzı olmayıp istînâfen görülmesini istid‘â ile mahkeme-i istînâfa mürâcaat eden adam.

a. (fem. مستأنفە) 1. Begun, begun upon. 2. Begun again; hence, appealed (law suit). 3. (A woman) wedded for the first time.

a. (fem. مستأنفە) 1. That begins. 2. That begins again; hence, an appellant in a law suit.