Yedişer yedişer.

sıf. ar. s. Müsebba‘a. [seb‘’den imf. tef‘îl] 1. Yedi cüz’den mürekkep veya yedi şeyi hâvî, yedili. 2. Yedi kat, yedi ile darb olunmuş (çarpılmış). 3. rt. Yedi dıl‘ (kenar) ve zâviyesi olan, yedi köşeli: şekl-i müsebba‘.≡ iz. ar. 1. rt. Yedi köşeli şekil: bir müsebba‘ çizdi. 2. ed. Yedi mısrâ‘dan mürekkep kıta.

اَلْمُسْبَعُ [el-musba’] (مُكْرَمٌ [mukrem] vezninde) Mütref ma’nâsınadır ki terbiye ve te’dîbinden ihmâl olunmakla hod-ser olarak hevâsına kalmış gümrâha, ‘alâ-kavlin nesebi nâ-ma’lûm kimseye yâhûd veled-i zinâya yâhûd anası vefât eylemekle sâ’irler emzirmiş olana yâhûd yedinci babaya kadar yâhûd dördüncü babaya kadar kul cinsi olana yâhûd yırtıcı cânverler içre ihmâl olunmakla onlar ile neşv ü nemâ bulduğundan onlar gibi hubs ve mazarratla matbû’ yâhûd yedi aylık doğmuş adama denir; yukâlu: رَجُلٌ مُسْبَعٌ أَيْ مُتْرَفٌ أَوْ دَعِيٌّ أَوْ وَلَدُ الزِّنَا أَوْ مَاتَ أُمُّهُ فَرَضَعَتْهُ غَيْرُهَا أَوْ مَنْ عُبُودِيَّتُهُ إِلَى سَبْعَةِ آبَاءٍ أَوْ إِلَى أَرْبَعَةِ آبَاءٍ أَوْ مَنْ أُهْمِلَ مَعَ السِّبَاعِ فَصَارَ كَسَبُعٍ خُبْثًا أَوِ الْمَوْلُودُ لِسَبْعَةِ أَشْهُرٍ Gerçi cemî’-i nüshalarda أَوْ إِلَى أَرْبَعَةِ آبَاءٍ 'ibâretiyle mersûmdur, lâkin dakîka-i erba’iyyet münfehim oldu.

a. (fem. مسبعە) 1. Born at seven months of gestation. 2. Who has grown up without care, like a wild beast. (A term of contempt.).

a. (fem. مسبعە) 1. Made seven or of seven parts or elements; divided into seven parts; especially, (a poem) in stanzas of seven distichs each. 2. A heptagon.

(مُ بَ) [ ع. ] (ص.)
۱- کودکی که هفت ماهه به دنیا آمده.
۲- بچه‌ای که مادرش مرده و دیگری به او شیر داده.