(a. i. rekz’den. c. : merâkiz) : 1) yuvarlak bir çizginin (çenberin) her noktasından aynı uzaklıkta bulunan nokta. Kuwe-i an-il-merkeziyye : *’ 'merkezkaç kuvvet, bir merkezin etrafında hareket eden bir cismi, o merkezden uzaklaştıran kuvvet, fr. foree centrifuge. Kuvve-i ile-l-merkeziyye : Hz. *merkezcil kuvvet, muhitten merkeze doğru yönelen kuvvet, fr. force centripete. 2) bir şeyin en işlek yeri, orta yeri, işlek yer. 3) kollara ayrılan bir teşkilâtın, bir kuruluşun umûmî idare yeri. 4) en yüksek dereceli polis karakolu. 5) tarz, suret, şekil, yol.

(a. s. rekz’den) : rekz-olunmuş, dikilmiş.

اَلْمَرْكَزُ [el-merkez] (مَقْعَدٌ [mak’ad] vezninde) Dâ’irenin hâkk-ı vasatına ıtlâk olunur ki nokta-i dâ’ire ta’bîr olunur; yukâlu: زَاغَ الْفِرْجَارُ مِنَ الْمَرْكَزِ أَيْ وَسَطِ الدَّائِرَةِ Ve bir adamın mevzi’ ve karâr-gâhına ıtlâk olunur; yukâlu: حَلَّ فُلاَنٌ بِمَرْكَزِهِ أَيْ مَوْضِعِهِ وَمَحَلِّهِ Ve 'askerin me’mûr oldukları makarr ve ârâm-gâhlarına ıtlâk olunur; yukâlu: إِنَّ الْجُنْدَ أَخْلَوْا مَرْكَزَهُمْ أَيْ حَيْثُ أُمِرُوا أَنْ يَلْزَمُوهُ

s. (pl. مراكز) 1. A place where a spear, etc., is driven into the ground to stand. 2. A centre; a central city of a government; a central office, etc. 3. The first point of an astrological arc. (See مراكز).

اَلْمَرْكَزُ [el-merkez] (mîm’in ve kâf’ın fethiyle) Dâ’irenin ortası. Ve مَرْكَزٌ [merkez] Bir kimsenin durduğu yere dahi derler; yukâlu: أَخَلَّ فُلَانٌ بِمَرْكَزِهِ إِذَا أَخَلَّ فِي مَحَلِّهِ