Şârih der ki mü’ellif müsâmaha eylemiştir, zîrâ yalnız hutût-ı merkûmeye ya’nî imzâlara مَحْضَرٌ [mahdar] ıtlâkı ‘Arabdan mesmû’ değildir, belki o imzâları mutazammın ruk’a-i ma’hûdeden ‘ibârettir. Ve مَحْضَرٌ [mahdar] Ehl-i bedâvetten miyâh üzere nâzil olan kavm ve kabîleye denir, قَوْمٌ حَضُورٌ ma’nâsına. Ve sicil ve deftere ıtlâk olunur; yukâlu: أَثْبَتَهُ فِي الْمَحْضَرِ أَيْ فِي السِّجِلِّ Ve nâsın hâzır olacak mahal ve mevzi’lerine denir, مَشْهَدٌ [meşhed] ma’nâsına. Ve مَحْضَرٌ [Mahdar] Ece’ nâm cebel yanında bir karye adıdır. Ve مَحْضَرَةُ [Mahdarat] (hâ’yla) Kûfe ile Basra yollarının beyninde Mekke cânibine düşer bir su adıdır ki Benî 'İcl cemâ’atine mahsûstur.

s. (pl. محاضر) 1. A place where one is present, a presence. 2. A resort; especially, a watering-place. 3. A company present in a place, the present company. 4. A round-robin signed by all present. 5. A judicial report or decree, a protocol, a minute.

Müstahzar.

اَلْحَضْرَةُ [el-hadret] (hâ’nın harekât-ı selâsı ve dâd’ın sükûnuyla) ve اَلْحَضَرُ [el-hadar] (fethateynle) ve اَلْحَضَرَةُ [el-hadaret] (hâ’yla) ve اَلْمَحْضَرُ [el-mahdar] (مَقْعَدٌ [mak’ad] vezninde) Bir adamın kurb ve pîş-gâhına denir ki mahall-i huzûr olcaktır; tekûlu: فَعَلْتُهُ بِحَضْرَتِهِ مُثَلَّثَةُ الْحَاءِ وَبِحَضَرِهِ وَبِحَضْرَتِهِ وَمَحْضَرِهِ أَيْ بِقُرْبِهِ وَجَنْبِهِ وَفِنَائِهِ Ashâb-ı tersîlin حَضْرَةُ فُلاَنٍ ta’bîrleri bundandır ki kemâl-i ta’zîm için selâm ve senâyı onun meclisine îsâl ederler.

iz. ar. [huzûr’dan] 1. Huzur yeri, bir büyük zâtın önü, pîş-gâh: mahzar-ı itâba çıkmak. 2 hazır olma, huzur, görünme, gösteriş: حسن المحضر hüsnü’l-mahzar, نيك محضر nîk-mahzar = huzuru ve görünüşü güzel, güzel gösterişli. 3. Birçok adam tarafından müştereken imza olunarak bir makâm-ı âlîye takdim olunan istid‘â-nâme. [arz-ı mahzar dahi denilir.]

Mübaşir.

(a. i. huzûr’dan) : [eskiden] şerîat mahkemelerinde mübaşir hizmetini gören kimse.

(a. i. huzûr’dan) : 1) huzur yeri, büyük bir kimsenin önü. 2) hazır olma, görünüş, gösteriş. Nik-mahzar : görünüşü güzel olan. 3) birkaç kişi tarafından imzalanmış olan dilekçe. 4) mahkeme sicili.

Üretici. Az kullanılan anlamları ise şunlardır; hazırlayan, levazımcı, üreten, tertipleyen, levazım sını-fında olan, düzen-leyen, hazır elbise diken, yardımcı, ön hazırlıkları yapan.

iz. ar. [huzûr’dan if. if‘âl] alâkadar olanları huzûr-ı mahkemeye götürmeye yani celbe memur mahkeme hademesi, mübâşir: mahkemeden muhzır geldi; mahkeme-i şer‘iyye muhzırı.