اَلْمَاشُ [el-mâş] Bu ismle ma’rûf galledir, Türkîde merdümek derler. Tabî’ati mu’tedil ve tevlîd eylediği halt mahmûd ve sâlihtir. Mahmûm ve mezkûma nâfi’ ve müleyyin ve sirke ile matbûhunu tılâ’ cereb-i mütekarriha müfîd ve zımâdı a’zâ-yı vâhiyeye îrâs-ı takviyette bî-‘adîldir. Ve مَاشٌ [mâş] Hırt ve mırt ve ev esbâbına ve çanak çömlek makûlesi hurdevâtına denir. Ve minhu’l-meselu: hاَلْمَاشُ خَيْرٌ مِنْ لاَشَh Ya’nî “Hânede mevcûd bî-kıymet hurdevât makûlesi eşyâ’ hânenin hâlî olmasından hayrlıdır.” لاَشَ [lâş] kavli لاَ شَيْءَ lafzından muhaffeftir.