اَلْكَاهِلُ [el-kâhil] (صَاحِبٌ [sâhib] vezninde) 'Ale’l-ihtilâf كُهُولَةٌ [kuhûlet]le muttasıf adama denir ki zikr olundu. Ve حَارِكٌ [hârik] ma’nâsınadır ki arkanın yukarısında iki küreğin üst yanıdır, 'alâ-kavlin arkanın boyun köküne doğru yukarısının mukaddemine denir ki arkanın sülüs-i a’lâsıdır, altı 'aded omurga kemiklerini müştemildir yâhûd iki küreğin aralığına denir ki Türkîde yağrını ta’bîr olunur, Fârisîde yâl denir yâhûd boynun arkaya kavuştuğu yere denir; yukâlu: ضَرَبَ كَاهِلَهُ وَهُوَ الْحَارِكُ أَوْ مُقَدَّمُ أَعْلَى الظَّهْرِ مِمَّا يَلِي الْعُنُقَ وَهُوَ الثُّلُثُ الْأَعْلَى وَفِيهِ سِتُّ فِقَرَاتٍ وَمَا بَيْنَ الْكَتِفَيْنِ Şârih der ki كَاهِلٌ [kâhil] ismdir; cem’i كَوَاهِلُ [kevâhil]dir. Ve كَاهِلٌ [Kâhil] Benû Esed’den bir kabîlenin pederi ismidir ki Kâhil b. Esed b. huzeyme’dir ve onlar İmru’ulkays’ın pederinin kâtilleridir. Ve ‘Arablar şedîdü’l-gazab adama ve esrimiş deveye ذُو كَاهِلٍ [zû kâhil] ıtlâk ederler. كَاهِلٌ [kâhil] mevki’-i kuvvet olduğuna mebnîdir, hattâ devenin yük mahallidir; yukâlu: رَجُلٌ ذُو كَاهِلٍ أَيْ شَّدِيدُ الْغَضَبِve yukâlu: فَحْلٌ ذُو كَاهِلٍ أَيْ هَائِجٌ Ve şevket sâhibi menî’u’l-cânib adama شَدِيدُ الْكَاهِلِ [şedîdu’l-kâhil] ıtlâk olunur; yukâlu: إِنَّهُ لَشَدِيدُ الْكَاهِلِ أَيْ مَنِيعُ الْجَانِبِ