(a. s. kühûlet’den. c. : kevâhil) : 1) kühûlet sahibi, olgun, orta yaşlı [kimse] , 30-50 yaş arasında bulunan [kimse] , erişkin. 2) hareketi ağır, gayretsiz, tenbel; durgun, râkid. Bahr-i kâhil : durgun deniz.

Sırtın üst kısmı.

Sırtın boynun altındaki üst kısmı.

اَلْكَاهِلُ [el-kâhil] (صَاحِبٌ [sâhib] vezninde) 'Ale’l-ihtilâf كُهُولَةٌ [kuhûlet]le muttasıf adama denir ki zikr olundu. Ve حَارِكٌ [hârik] ma’nâsınadır ki arkanın yukarısında iki küreğin üst yanıdır, 'alâ-kavlin arkanın boyun köküne doğru yukarısının mukaddemine denir ki arkanın sülüs-i a’lâsıdır, altı 'aded omurga kemiklerini müştemildir yâhûd iki küreğin aralığına denir ki Türkîde yağrını ta’bîr olunur, Fârisîde yâl denir yâhûd boynun arkaya kavuştuğu yere denir; yukâlu: ضَرَبَ كَاهِلَهُ وَهُوَ الْحَارِكُ أَوْ مُقَدَّمُ أَعْلَى الظَّهْرِ مِمَّا يَلِي الْعُنُقَ وَهُوَ الثُّلُثُ الْأَعْلَى وَفِيهِ سِتُّ فِقَرَاتٍ وَمَا بَيْنَ الْكَتِفَيْنِ Şârih der ki كَاهِلٌ [kâhil] ismdir; cem’i كَوَاهِلُ [kevâhil]dir. Ve كَاهِلٌ [Kâhil] Benû Esed’den bir kabîlenin pederi ismidir ki Kâhil b. Esed b. huzeyme’dir ve onlar İmru’ulkays’ın pederinin kâtilleridir. Ve ‘Arablar şedîdü’l-gazab adama ve esrimiş deveye ذُو كَاهِلٍ [zû kâhil] ıtlâk ederler. كَاهِلٌ [kâhil] mevki’-i kuvvet olduğuna mebnîdir, hattâ devenin yük mahallidir; yukâlu: رَجُلٌ ذُو كَاهِلٍ أَيْ شَّدِيدُ الْغَضَبِve yukâlu: فَحْلٌ ذُو كَاهِلٍ أَيْ هَائِجٌ Ve şevket sâhibi menî’u’l-cânib adama شَدِيدُ الْكَاهِلِ [şedîdu’l-kâhil] ıtlâk olunur; yukâlu: إِنَّهُ لَشَدِيدُ الْكَاهِلِ أَيْ مَنِيعُ الْجَانِبِ

s. (pl. كواهل) 1. The upper part of the back. 2. The space between the two shoulder-blades; also, the withers (in a beast).

a. (fem. كاهلە) 1. In whose hair grey has begun to show. 2. P. T. Lazy, indolent.

اَلْكَاهِلُ [el-kâhil] (hâ’nın kesriyle) كُهُولَةٌ [kuhûlet]le muttasıf olan kimse. Ve fi’l-hadîsi: “هَلْ فِي أَهْلِكَ مِنْ كَاهِلٍ” قَالَ أَبُو عُبْيَدٍ وَيُقَالُ “مَنْ كَاهَلَ” أَيْ مَنْ أَسَنَّ وَصَارَ كَهْلًا Ya’nî hadîs-i mezbûrda iki vech ihtimâl vardır. Ve كَاهِلٌ [kâhil] حَارِكٌ [hârik]e dahi derler. Ve حَارِكٌ [hârik] hâ’-i mühmele ile iki küreğin orta yeridir. Kâle’n-Nebiyyu sallallâhu 'aleyhi ve sellem: “تَمِيمٌ كَاهِلُ مُضَرَ وَعَلَيْهَا الْمِحْمَلُ” Ya’nî “Temîm kabîlesi Mudar’ın şol kâhili gibidir ki üzerinde mihmeli vardır.”