ft. 1. Sert bir şeyi darb ve sadme ile parçalara ayırmak, kesr ü şikest etmek: taşı, aynayı, cevizi deyneği kırmak. 2. Doğramak, paralamak, kaba ve iri öğütmek: ekmeği kırmak, bulguru kırmak. 3. Batırmak, kahr u tedmîr etmek, mağlûb ve itlâf eylemek: düşmanın askerini kırdı. 4. İndirmek, tenzil etmek: fiyatını kırdı. 5. Müeccel bir senet, poliçe, sûret vesâirenin bir miktarını tenzil ile, üst tarafını peşin vermek, iskonto etmek: filân sarrâf poliçe, eshâm, maaş sûreti vesâire kırar; yüzde yirmi eksiğine kırarlar. 6. Gücendirmek, hatır yapmamak: bu kadarcık şey için beni kırmayın; ben sizi kırmam. 7. Bükmek, katlamak: şu kâğıdı, şu bezleri kırıp toplayın. 8. Çok hayvanât kesmek. 9. Külliyetli akçe kazanmak: amma da para kırdı. 10. Bir şeyin şiddetini kesmek, indirmek: güneş soğuğu kırdı; yağmur fırtınayı kırar. 11. Teskîn etmek: inadı kırmak; kuluncu kırmak.