s. (pl. قداح اقدح،, pl. اقادیح) A wooden arrow-shaft.

اَلْقَدَحُ [el-kadah] (fethateynle) Şol zarftır ki onunla bir nesne içerler.

اَلْقَدْحُ [el-kadh] (مَدْحٌ [medh] vezninde) Bir kimsenin 'ırzına yâ nesebine dahl ve ta’n eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: قَدَحَ فِي نَسَبِهِ قَدْحًا مِنَ الْبَابِ الثَّالِثِ إِذَا طَعَنَ فِيهِ Ve temren geçirir iken oku temrenin dibiyle yarmak ma’nâsınadır; yukâlu: قَدَحَ فِي الْقَدْحِ إِذَا خَرَقَهُ بِسِنْخِ النَّصْلِ Ve çakmak çakmak ma’nâsınadır; yukâlu: قَدَحَ بِالزَّنْدِ إِذَا رَامَ اْلإِيرَاءَ بِهِ Ve قَدْحٌ [kadh] Ağaçta ve dişte olan kurt yeniğine denir ki rahnesi olacaktır. Ve bu tesmiye bi’l-masdardır, قَادِحٌ [kâdih] dahi denir, ke-mâ se-yuzkeru. Ve قَدْحٌ [kadh] Göz içine batıp çukurlanmak ma’nâsınadır ki dâ’iresi kadeh gibi olur; yukâlu: قَدَحَتْ عَيْنُهُ إِذَا غَارَتْ

vulg. kadeh, s. (pl. اقداح) 1. A bowl sufficient for two people; or, any bowl. 2. T. A wineglass, tumbler, or goblet.

اَلْقِدْحُ [el-kidh] (kâf’ın kesriyle) Henüz yelek ve temren geçirilmemiş oka denir. İbn Esîr bu resme tertîb eylemiştir ki ok kısmı ibtidâ kesildikte قِطْعٌ [kit’] denir, ba’dehu yolunduktan sonra بَرِيٌ [bery] denir, doğrulduktan sonra قِدْحٌ [kidh] ve temren ve yelek geçirildikten sonra سَهْمٌ [sehm] denir. İntehâ. Kumar okuna قِدْحٌ [kidh] dedikleri bu cihetledir. Cem’i قِدَاحٌ [kidâh] gelir, kâf’ın kesriyle. Ve cem’-i kılleti أَقْدُحٌ [akduh] gelir ve أَقَادِيحُ [ekâdîh] gelir ki cem’ü’l-cem’i olacaktır. Ve قِدْحٌ [kidh] ganiyy kabîlesinde bir feres ismidir.

iz. ar. cm: akdâh. 1. Bardak, kâse; su ve şarap vesâire içmeye mahsus her nevi kap, cam, piyâle: bir kadeh su, bir kadeh şarap. İdâre-i akdâh etmek = işret eylemek. 2. Rakı ve konyak gibi müskirât içmeye mahsus billur vesâireden küçük bardak: rakı kadehi, kadeh takımı. [asıl lisânımızda bu ikinci mana ile kullanılıp, avâmın diline dahi düşmüştür.] 3. nba. Çiçeklerin ke’si.

zemmetme’ Çekiştirme, (bkz. : ta’n). Zemm ü kadh : kötüleme, çekiştirme [birini-]

(a. i. c. : akdâh) : 1) bardak; küçük bardak, içki bardağı. 2) bot. kadeh.

iz. ar. cm: akdâh. 1. Bardak, kâse; su ve şarap vesâire içmeye mahsus her nevi kap, cam, piyâle: bir kadeh su, bir kadeh şarap. İdâre-i akdâh etmek = işret eylemek. 2. Rakı ve konyak gibi müskirât içmeye mahsus billur vesâireden küçük bardak: rakı kadehi, kadeh takımı. [asıl lisânımızda bu ikinci mana ile kullanılıp, avâmın diline dahi düşmüştür.] 3. nba. Çiçeklerin ke’si.

vn. & s. 1. A striking a flint, with a steel, for fire, 2. A splitting an arrow-shaft with the shank of the head. 3. A vituperating; vituperation.