(a. i. ferd’in c.) : fertler.

اَلْفُرَادُ [el-furâd] (غُرَابٌ [gurâb] vezninde) ve اَلْفِرَادُ [el-firâd] (كِتَابٌ [kitâb] vezninde) ve اَلْفُرَادَى [el-furâdâ] (سُكَارَى [sukârâ] vezninde) ve فُرَادَ [furâde] (رُبَاعَ [rubâ’a] vezninde) ve فَرَادَ [ferâde] (fâ’nın fethiyle ikisi de gayr-i munsarıf olarak) ve فَرْدَى [ferdâ] (سَكْرَى [sekrâ] vezninde) Birer birer demektir; yukâlu: جَاءَ الْقَوْمُ فُرَادَ وَفِرَادَ وَفُرَادَى وَفُرَادَ وَفَرَادَ وَفَرْدَى أَيْ وَاحِدًا بَعْدَ وَاحِدٍ Bunların müfredleri فَرَدٌ [fered] lafzıdır fethateynle ve فَرِدٌ [ferid] kelimesi كَتِفٌ [ketif] vezninde ve فَرِيدٌ [ferîd]dir ve فَرْدَانُ [ferdân]dır سَكْرَانُ [sekrân] vezninde. Müfredleri فَرْدٌ [ferd] olmak câ’iz değildir ki fâ’nın fethi ve râ’nın sükûnuyladır. Gerçi nüshalarda فَرَادَ [ferâde] kelimesi dahi mevcûddur ki fâ’nın fethiyle gayr-i munsarıf olarak lâkin Basâ’ir’de müsebbet değildir. ﴿وَلَقَدْ جِئْتُمُونَا فُرَادَى﴾ الآية kerîmesinin tefsîrinde siyag-ı mezbûreyi sebt edip ve فُرَادَ [ferâd] 'unvânıyla kırâ’at olunduğunu nakl eylemiştir ki fâ’nın zammıyla ثُلاَثَ [sulâse] ve رُبَاعَ [rubâ’a] sîğasına teşbîhen i’râb icrâ olunmamıştır. Ve فَرْدَى [ferdâ] مَرْضَى [merdâ] gibi فَرِيدٌ [ferîd]in cem’idir. Kezâlik فُرَادَى [furâdâ] أُسَارَى [usârâ] gibi فَرِيدٌ [ferîd]in cem’idir ve ba’zılar bunun ma’dûliyyetine zâhib oldular.

اَلْفَرَّادُ [el-ferrâd] (شَدَّادٌ [şeddâd] vezninde) فَرِيدٌ [ferîd] dedikleri zikr olunan inci dizisi satan, kezâlik işleyen adama denir.

اَلْفِرَاضُ [el-firâd] (كِتَابٌ [kitâb] vezninde) Libâsa denir; yukâlu: مَا عَلَيْهِ شَيْءٌ مِنَ الْفِرَاضِ أَيِ اللِّبَاسِ Ve ırmağın ağzına denir ki içine girecek ve su alacak gedik olacaktır; yukâlu: سَقَيْنَا الدَّابَّةَ بِالْفِرَاضِ وَهُوَ فُوهَةُ النَّهْرِ Ve فِرَاضٌ [Firâd] Basra ile Yemâme arasında bir mevzi’ adıdır. Ve yollara denir, طُرُقٌ [turuk] ma’nâsına. Müfredi فُرْضَةٌ [furdat]tır, غُرْفَةٌ [gurfet] vezninde; yukâlu: مَا فِي الْبَيْدَاءِ مِنْ فِرَاضٍ أَيْ طُرُقٍ

اَلْفُرَادُ [el-furâd] (غُرَابٌ [gurâb] vezninde) ve اَلْفِرَادُ [el-firâd] (كِتَابٌ [kitâb] vezninde) ve اَلْفُرَادَى [el-furâdâ] (سُكَارَى [sukârâ] vezninde) ve فُرَادَ [furâde] (رُبَاعَ [rubâ’a] vezninde) ve فَرَادَ [ferâde] (fâ’nın fethiyle ikisi de gayr-i munsarıf olarak) ve فَرْدَى [ferdâ] (سَكْرَى [sekrâ] vezninde) Birer birer demektir; yukâlu: جَاءَ الْقَوْمُ فُرَادَ وَفِرَادَ وَفُرَادَى وَفُرَادَ وَفَرَادَ وَفَرْدَى أَيْ وَاحِدًا بَعْدَ وَاحِدٍ Bunların müfredleri فَرَدٌ [fered] lafzıdır fethateynle ve فَرِدٌ [ferid] kelimesi كَتِفٌ [ketif] vezninde ve فَرِيدٌ [ferîd]dir ve فَرْدَانُ [ferdân]dır سَكْرَانُ [sekrân] vezninde. Müfredleri فَرْدٌ [ferd] olmak câ’iz değildir ki fâ’nın fethi ve râ’nın sükûnuyladır. Gerçi nüshalarda فَرَادَ [ferâde] kelimesi dahi mevcûddur ki fâ’nın fethiyle gayr-i munsarıf olarak lâkin Basâ’ir’de müsebbet değildir. ﴿وَلَقَدْ جِئْتُمُونَا فُرَادَى﴾ الآية kerîmesinin tefsîrinde siyag-ı mezbûreyi sebt edip ve فُرَادَ [ferâd] 'unvânıyla kırâ’at olunduğunu nakl eylemiştir ki fâ’nın zammıyla ثُلاَثَ [sulâse] ve رُبَاعَ [rubâ’a] sîğasına teşbîhen i’râb icrâ olunmamıştır. Ve فَرْدَى [ferdâ] مَرْضَى [merdâ] gibi فَرِيدٌ [ferîd]in cem’idir. Kezâlik فُرَادَى [furâdâ] أُسَارَى [usârâ] gibi فَرِيدٌ [ferîd]in cem’idir ve ba’zılar bunun ma’dûliyyetine zâhib oldular.

s. A maker or seller of the large beads used to divide chaplets into parts.

s. pl. of فرد, q. v.