اَلْعَلاَقُ [el-'alâk] (سَحَابٌ [sehâb] vezninde) ve اَلْعَلاَقَةُ [el-'alâkat] (سَحَابَةٌ [sehâbet] vezninde) Bunlar da mevâşînin eşcâr uçlarından geçindikleri berk ve şâha denir. Ve عَلاَقٌ ['alâk] Sofralık ta’bîr olunan ta’âm-ı muhtasara denir, عُلْقَةٌ ['ulkat] gibi ki zikr olundu. Ve عَلاَقَةٌ ['alâkat] عَلَقٌ ['alak] gibi bir kimseye gönül ilişip 'aşk ve muhabbet eylemek ma’nâsınadır, ke-mâ se-yuzkeru. Ve bir kimseye yâhûd bir nesneye derûnda olan muhabbet-i lâzimeye denir ki zâ’il ve münfekk olmaya; 'ayn’ın kesriyle de lügattır yâhûd 'ayn’ın fethiyle muhabbet makûlesinin ilişiğine denir ve kesr ile kamçı makûlesinin kulpuna denir ki kûşe-i tâziyâne ta’bîr olunur. Pes عَلاَقَةٌ ['alâkat] ism olur; yukâlu: بِقَلْبِهِ لِفُلاَنٍ عَلاَقَةٌ بِالْفَتْحِ وَيُكْسَرُ أَيِ الْحُبُّ اللَّازِمُ لِلْقَلْبِ أَوْ بِالْفَتْحِ فِي الْمَحَبَّةِ وَنَحْوِهَا وَبِالْكَسْرِ فِي السَّوْطِ وَنَحْوِهِ Ve عَلاَقَةٌ ['alâkat] İlişik ma’nâsınadır; عُلْقَةٌ ['ulkat] gibi; tekûlu: لِي فِي هَذَا الْمَالِ عَلاَقَةٌ أَيْ تَعَلُّقٌ Ve zahîre celbi için kâfileye koşulup gönderilen deveye denir. Ve sadâkat ma’nâsınadır; yukâlu: بَيْنَهُمَا عَلاَقَةٌ أَيْ صَدَاقَةٌ Ve husûmet ma’nâsına gelmekle zıdd olur; yukâlu: بَيْنَهُمَا عَلاَقَةٌ أَيْ خُصُومَةٌ Ve bir adamın ilişip dâ’imâ mukayyed olduğu nesneye denir, kâr ve san’at ve hirfet gibi; yukâlu: مَا لِفُلاَنٍ عَلاَقَةٌ أَيْ مَا يَتَعَلَّقُ بِهِ مِنْ صِنَاعَةٍ وَغَيْرِهَا Ve kefâf üzere geçinecek ma’âşâ denir; yukâlu: لِفُلاَنٍ عَلاَقَةٌ أَيْ مَا يُتَبَلَّغُ بِهِ مِنْ عَيْشٍ Ve عَلاَقَةُ الْمَهْرِ ['alâkatu’l-mehr] hatunun ehl ve evliyâsı râzî olup onunla hatunu tezvîcle tezevvüc eden adama ta’alluk ve iltiyâm eyledikleri mikdârdan 'ibârettir, meselâ yüz kuruştur; cem’i عَلاَئِقُ ['alâ’ik] gelir; yukâlu: أَدَّى عَلاَقَةَ الْمَهْرِ أَيْ مَا يَتَعَلَّقُونَ بِهِ عَلَى الْمُتَزَوِّجِ Ve عَلاَقَةُ ['Alâkat] Tâbi’înden Ziyâd’ın pederi ismidir. Ve ölüme ıtlâk olunur.

عَلَقَةُ ['Alekat] (fetehâtla) Esmâdandır: 'Aleka b. 'Abkar b. Enmâr, Becîle kabîlesinden bir kimsedir ki ashâbdan Cundeb b. 'Abdullâh el-'Alakî onun evlâdındandır. Ve 'Aleka b. 'Ubeyd, Ezd kabîlesi ricâlindendir. Ve 'Aleka b. kays bir batn ismidir. Ve ammâ Muhammed b. 'İlka et-Teymî el-Edîb 'ayn’ın kesriyledir. Ve 'Ullaka b. el-hâris ki kabîle-i kays ricâlindendir, قُبَّرَةٌ [kubberet] veznindedir. Kezâlik 'Ukayl b. 'Ullaka ki şâ’irdir ve Hilâl b. 'Ullaka ki kâdisiyye vak’asında ser-'asker-i 'Acem olan Rüstem’in kâtilidir, قُبَّرَةٌ [kubberet] veznindedir.

اَلْعِلْقَةُ [el-'ilkat] ('ayn’ın kesriyle) Yeni doğmuş çocuğa ibtidâ dikilmiş sevbe denir, 'alâ-kavlin yenleri yok 'Arab gömleğine denir; yâhûd şol sevbe denir ki biçilip lâkin iki tarafı uçkur bağlayacak yere kadar dikilmemiş ola ki bunu küçük kızcağızlar giyinirler yâhûd nefîs ve fâhir sevbe denir. Ve bir ağaç ismidir ki onunla dibâgat olunur. Ve عِلْقَةُ ['İlkat] Bir recül ismidir.

اَلْعِلْقَةُ [el-'ilkat] ('ayn’ın kesriyle) Yeni doğmuş çocuğa ibtidâ dikilmiş sevbe denir, 'alâ-kavlin yenleri yok 'Arab gömleğine denir; yâhûd şol sevbe denir ki biçilip lâkin iki tarafı uçkur bağlayacak yere kadar dikilmemiş ola ki bunu küçük kızcağızlar giyinirler yâhûd nefîs ve fâhir sevbe denir. Ve bir ağaç ismidir ki onunla dibâgat olunur. Ve عِلْقَةُ ['İlkat] Bir recül ismidir.

اَلْعُلْقَةُ [el-'ulkat] ('ayn’ın zammıyla) Bu dahi davarın ağaç doruğundan yedikleri doruğa denir. Ve insânın kifâyet mikdârı ta’ayyüş edecek ma’îşetine denir; yukâlu: لَهُ عُلْقَةٌ وَهِيَ مَا يُتَبَلَّغُ بِهِ مِنَ الْعَيْشِ Ve şol ağaçlara denir ki yaprakları kış mevsimine kalmakla develer bahâr hulûlüne kadar onunla ta’ayyüş ederler. Ve kahvaltı ve sofralık ta’bîr olunan ta’âm-ı muhtasara denir; tekûlu: أَطْعَمَنَا عُلْقَةً أَيْ لُمْجَةً Ve cüz’îce nesneden kinâye olur; yukâlu: لَمْ يَبْقَ عِنْدَهُ عُلْقَةٌ أَيْ شَيْءٌ Ve bir nesneye astıkları askıya denir. Ve ilişiğe denir; tekûlu: لِي فِي هَذَا الْمَالِ عُلْقَةٌ أَيْ عَلاَقَةٌ

اَلْعَلَقَةُ [el-'alakat] (fethateynle) عَلَقٌ ['alak]ın vâhidi, bir pâre uyuşmuş kan ma’nâsına. Ve عَلَقَةٌ ['alakat] Sülüğe dahi derler ki suda olur, insâna ve hayvâna yapışır yapıştıkta kanın sorar.

اَلْعَلَقَةُ [el-'alakat] (fethateynle) عَلَقٌ ['alak]ın vâhidi, bir pâre uyuşmuş kan ma’nâsına. Ve عَلَقَةٌ ['alakat] Sülüğe dahi derler ki suda olur, insâna ve hayvâna yapışır yapıştıkta kanın sorar.

اَلْعِلْقَةُ [el-'ilkat] ('ayn’ın kesriyle) Şol küçük kaftandır ki etfâle ibtidâ dikerler.

اَلْعُلْقَةُ [el-'ulkat] ('ayn’ın zammı ve lâm’ın sükûnuyla) Şol nesnedir ki insân ma’âşında onunla kanâ’at eder.