اَلضَّيْفُ [ed-dafy] (dâd’ın fethi ve yâ’nın sükûnuyla) Konuk, mihmân ma’nâsına; vâhid ve cem’ gelir ve gâh olur sîga-i âhar ile cem’ olunur. Ve ضَيْفٌ [dayf] Meyl etmek ma’nâsına da gelir; yukâlu: ضَافَتِ الشَّمْسُ إِذَا مَالَتْ Ve ok nişândan 'udûl etmeğe de derler; yukâlu: ضَافَ السَّهْمُ عَنِ الْهَدَفِ مِثْلُ صَافَ إِذَا عَدَلَ Ve ضَيْفٌ [dayf] Gam ve gussa hâsıl olmağa dahi derler; yukâlu: ضَافَهُ الْهَمُّ إِذَا نَزَلَ بِهِ

اَلضِّيفُ [ed-dîf] (dâd’ın kesri ve meddiyle) Yan, cenb ma’nâsına.