اَلصَّوَرُ [es-saver] (fethateynle) Meyl ma’nâsınadır.

اَلصَّوْرُ [es-savr] (sâd’ın fethi ve vâv’ın sükûnuyla) Şol hurmâ ağaçlarıdır ki hurde fidanları ola. Bu cem’dir, vâhidi yoktur. Ve صَوْرَةٌ [savret] Başta olan gicik ma’nâsına da gelir; yukâlu: إِنِّي لَأَجِدُ فِي رَأْسِي صَوْرَةً أَيْ حَكَّةً

اَلصَّوْرُ [es-savr] (دَوْرٌ [devr] vezninde) Seslenmek ma’nâsınadır; yukâlu: صَارَ الرَّجُلُ يَصُورُ صَوْرًا إِذَا صَوَّتَ Ve bir şey’i bir tarafa doğru eğmek, ‘alâ-kavlin eğip düşürmek ma’nâsınadır; yukâlu: صَارَ الشَّيْءَ إِذَا أَمَالَهُ أَوْ هَدَّهُ Kâle fi’l-Esâs صَارَ عُنُقَهُ إِلَيَّ وَتَقُولُ صِرْتُ الْغُصْنَ لِأَجْتَنِيَ الثَّمَرَ Ve bir şey’e imâle-i vech eylemek ma’nâsınadır ki yönelmek ta’bîr olunur; yukâlu: صَارَ وَجْهَهُ إِلَيْهِ يَصُورُهُ وَيَصِيرُهُ إِذَا أَقْبَلَ بِهِ Ve bir nesneyi fasl ve kat’ eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: صَارَ الشَّيْءَ إِذَا قَطَعَهُ وَفَصَّلَهُ ve yukâlu: صَارَ الْحَاكِمُ الْحُكْمَ إِذَا قَطَعَهُ وَفَصَّلَهُ Ve صَوْرٌ [savr] İsm olur, hurde ve sagîr hurmâ ağaçlarına ‘alâ-kavlin bir yerde dertop müctemi’ olanlarına denir. Cem’i صِيرَانٌ [sîrân] gelir, نِيرَانٌ [nîrân] vezninde ve bunun müfredi yoktur. Ve nehrin kıyısına denir; yukâlu: قَعَدَ فِي صَوْرِ النَّهْرِ أَيْ شَطِّهِ Ve hurmâ ağacının köküne denir. Ve صَوْرٌ [Savr] Mardin kurbünde bir kal’a adıdır. Ve boynun safhasına ıtlâk olunur; meyl ma’nâsından bi-ma’nâ mef’ûldür; yukâlu: ضَرَبَ صَوْرَهُ أَيْ لِيتَهُ يَعْنِي صَفْحَةَ عُنُقِهِ

s. pl. of صورت, q. v.

صُوَّرٌ [Suvver] (سُكَّرٌ [sukker] vezninde) hâbûr kenârında bir karye adıdır.

اَلصَّوَرُ [es-saver] (fethateynle) Bir tarafa eğilmek ma’nâsınadır; yukâlu: صَوِرَ الشَّيْءُ صَوَرًا مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ إِذَا مَالَ

(a. i. sûret’in c.) : suretler.

(a. i.) : 1) boynuzdan yapılmış büyük boru. (bkz. : nâkur). 2) Kıyamette Hz. Isrâfîlin üfliyeceği boru.

iz. ar. 1. Büyük boynuzdan boru. 2. Kıyâmet gününde Hazret-i İsrâfîl’in üfleyeceği boru: Sûr-ı İsrâfîl. ≡ ih. C. Fenike yani Kenan hıttasının merâkiz-i medeniyetinden bulunmuş olan Tyr şehr-i kadîminin hâl-i hâzırı ki el-yevm Beyrut vilâyetinde kazâ merkezi bir küçük kasabadır.

s. 1. A trumpet; especially, the trumpet that will be blown in the last day. 2. Tyre.