اَلشُّنُوعُ [eş-şunû’] (قُعُودٌ [ku’ûd] vezninde) Çirkinlik, kubh ma’nâsınadır; yukâlu: فِي فِطْرَتِهِ شُنُوعٌ أَيْ قُبْحٌ

vn. & s. 1. A making, manufacturing, manufacture. 2. A creating, forming. 3. A doing any act; an act, deed.

اَلصَّنْعُ [es-san’] (sâd’ın fethi ve zammıyla) İş yapmak ve iş düzmek ma’nâsınadır ki Fârisîde sahten mürâdifidir; yukâlu: صَنَعَ الشَّيْءَ صَنْعًا وَصُنْعًا إِذَا عَمِلَهُ

اَلصُّنْعُ [es-sun’] (sâd’ın zammıyla) ve اَلصَّنِيعُ [es-sanî’] (sâd’ın fethiyle) İşlemek ma’nâsınadır; yukâlu صَنَعَ إِلَيْهِ مَعْرُوفًا صُنْعًا وَصَنَعَ بِهِ صَنِيعًا قَبِيحًا مِنَ الْبَابِ الثَّالِثِ إِذَا فَعَلَهُ Şârihin tahkîkine göre صُنْعٌ [sun’] güzel işlemeğe mevzû’dur, fi’lden ahasstır, hayvânât ve cemâdâta müntesib olmaz, niteki fi’l bunun hilâfınadır. Onun için misâlde صُنْعٌ [sun’] ma’rûf ve ihsâna müteretteb oldu ve fi’l-i kabîhe tagyîr-i sûretle صَنِيعٌ [sanî’] müretteb oldu. Ve صُنْعٌ [sun’] İş yapmak ve iş düzmek ma’nâsına olur; bunda ekserî fethledir, bu ma’nâda عَمَلٌ [‘amel] ile mürâdiftir. Fârisîde ma’nâ-yı evvelde kâr ve kirdâr kerden ve sânîden sâhten ile ta’bîr olunur. Ve ba’zen صَنِيعٌ [sanî’] fi’l-i hasende dahi isti’mâl olunur. İntehâ. Ve yukâlu: مَا أَحْسَنَ صُنْعَ اللهِ وَصَنِيعَ اللهِ عِنْدَكَ Ve صُنْعٌ [sun’] Terbiye-i hasene ma’nâsına isti’mâl olunur; yukâlu: صُنِعَتِ الْجَارِيَةُ عَلَى الْمَجْهُولِ إِذَا أُحْسِنَ إِلَيْهَا حَتَّى سَمِنَتْ

اَلصَّنَّاعَةُ [es-sannâ’at] (عَلاَّمَةٌ [‘allâmet] vezninde) ve اَلصَّنَاعُ [es-sanâ’] (سَحَابٌ [sehâb] vezninde) Su tutmak için önüne arkuru vaz’ olunan tahtaya denir ki savacak ta’bîr olunur.

iz. ar. Yapış, iş, kâr, amel, eser: sun‘-ı İlâhî.

Fayda, üretim. Az kullanılan anlamları ise şunlardır; yapım, imal, imal etme, menfaat, yapma.

Yapmak, üretmek, imal etmek. Az kullanılan anlamları ise şunlardır; eylemek, meydana getirmek, kurmak, …e neden olmak, oluşturmak, düzenlemek, düzeltmek, düzene sokmak, çalıştırmak, işletmek.

Sanayileştirmek. Az kullanılan anlamları ise şunlardır; imal etmeye başlamak, endüstri haline getirmek, reklamını yapmak.

اَلشُّنْعُ [eş-şun’] (şîn’in zammıyla) Bir nesneyi pek çirkinsemek ma’nâsınadır; yukâlu: رَأَى أَمْرًا شَنِعَ بِهِ شُنْعًا مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ إِذَا اسْتَشْنَعَهُ