اَلصَّمَرُ [es-samer] (fethateynle) Süt pek ekşi olmak ma’nâsınadır; yukâlu: صَمِرَ اللَّبَنُ صَمَرًا مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ إِذَا صَارَ صَامُورَةً

اَلشَّامِرُ [eş-şâmir] ve اَلشَّامِرَةُ [eş-şâmiret] Memesi çekilip karnına yapışmış olan koyuna ıtlâk olunur; yukâlu: شَاةٌ شَامِرٌ وَشَامِرَةٌ إِذَا كَانَ قَدِ انْضَمَّ ضَرْعُهَا إِلَى بَطْنِهَا Ve شَامِرَةٌ [şâmiret] ve مُتَشَمِّرَةٌ [muteşemmiret] Dişlerin diplerine pek yapışık olan diş etine vasf olur; yukâlu: لِثَةٌ شَامِرَةٌ وَمُتَشَمِّرَةٌ إِذَا كَانَتْ لاَزِقَةً بِأُصُولِ الْأَسْنَانِ

اَلشِّمْرُ [eş-şimr] (şîn’in kesriyle) ve اَلشِّمِّيرُ [eş-şimmîr] (سِكِّيتٌ [sikkît] vezninde) ve اَلشَّمَّرِيُّ [eş-şemmeriyy] (şîn’in ve mîm-i müşeddedenin fethi ve yâ’nın şeddesiyle) ve اَلشِّمِّرِيٌّ [eş-şimmiriyy] (kesreteynle) ve اَلشُّمُّرِيُّ [eş-şummuriyy] (zammeteynle) ve اَلشِّمَّرِيُّ [eş-şimmeriyy] (قِنَّبِيٌّ [kinnebiyy] vezninde) ve اَلْمُشَمِّرُ [el-muşemmir] (مُحَدِّثٌ [muhaddis] vezninde) Takallübât-ı dehre ve tıbâ’-ı umûr u mesâlihe tecribesi mesbûk kâr-dân ve kâr-güzâr adama ıtlâk olunur; yukâlu: رَجُلٌ شِمْرٌ وَشِمِّيرٌ وَشَمَّرِيٌّ وَشِمِّرِيٌّ وَشُمُّرِيٌّ وَشِمَّرِيٌّ وَمُشَمِّرٌ أَيْ مَاضٍ فِي الْأُمُورِ مُجَرَّبٌ

اَلصُّمْرُ [es-sumr] Sâd’ın zammıyla صُبْرٌ [subr] vezninde ve mürâdifidir, bir şey’in ucuna ve cânibine denir. Cem’i أَصْمَارٌ [asmâr] gelir; ve minhu tekûlu: أَدْهَقْتُ الْكَأْسَ إِلَى أَصْمَارِهَا وَأَصْبَارِهَا Ke-mâ merre.

s. A foul smell or taint left by contact.

اَلصَّمَرُ [es-samer] (fethateynle) Yaramaz râyiha, netn ma’nâsına.

اَلصَّمِرُ [es-samir] (sâd’ın fethi ve mîm’in kesriyle); yukâlu: يَدِي مِنَ السَّمَكِ صَمِرَةٌ

اَلصُّمْرُ [es-sumr] (sâd’ın zammıyla ve mîm’in sükûnuyla) Cânib ma’nâsına.