İyi, erdemli, doğru, yerinde, çıkar, avantaj, faydalı, faziletli, kar, kullanışlı, kazanç, fayda. Az kullanılan anlamları ise şunlardır; (çin) uygun, (çin) elverişli, (çin) geçerli [cogul] صَوالِح menfaat, yararlı, yetkili, uygun yerinde, ehil, geçerli, becerili, hak tanır, muteber, kullanılabilir, yetenekli, adil, yasal, işe yarar, usta, dürüst, maslahat, meşru, elverişli, namuslu, dindar, sadık, görevine bağlı, sorumluluk taşıyan, salih, münasip, hayırlı, doğru yol üzere olan, ahlaka uygun, hidayet üzere olan, uygun, doğru, görevlerini yapan, iyilik, menfaat, bol, ihtisas sahibi, sahih, kulluk görevlerini yapan, çok.

Anlaşma yapmak. Az kullanılan anlamları ise şunlardır; barışmak, بَيْنَ arasını bulmak, barıştırmak, aralarını bulmak, uzlaştırmak, bağdaştırmak, kabul ettirmek, razı etmek, barış yapmak.

sıf. ar. s: sâliha. cm: sulehâ’. [صلاح salâh’dan if.] 1. İyi, yarar, gelir, yakışır: o bu işe sâlihtir. 2. Salâhiyeti ve hakkı olan, salâhiyeti hâiz: filân adam benim işimi görmeye sâlih değildir. [bu iki mana ile müennes ve cem‘i kullanılmaz.] 3. Dînin evâmir ve nevâhîsine tatbîk-i hareket eden, a‘mâl-i sâliha sâhibi, ehl-i takvâ, müttakî: sâlih bir adam, sâliha bir kadın, sulehâdan adamdır.

اَلسَّالِخُ [es-sâlih] Şol uyuz 'illetine ıtlâk olunur ki isâbet eylediği devenin derisi soyulup çıkar ola. Ve سَالِخٌ [sâlih] Siyâh yılana denir ki pek iri olur, beher sene kavulduğu için ıtlâk olunmuştur, Mü’ennesinde أَسْوَدَةٌ [esvedet] denir, سَالِخَةٌ [sâlihat] ile sıfatlanmaz; yukâlu: أَسْوَدُ سَالِخٌ وَأَسْوَدَانِ سَالِخٌ يَعْنِى لاَ تُثَنَّى فِي الصِّفَةِ وَيُقَالُ أَسَاوِدُ سَالِخَةٌ وَسَوَالِخُ وَسُلَّخٌ كَرُكَّعٍ وَسُلَّخَةٌ بِالْهَاءِ

a. (fem. صالحە) 1. Good, serviceable, valid. 2. (pl. صلحا صالحون،) Upright, righteous, pious. 3. A name of men; especially, of a prophet in Arabia, sent to convert the tribe of Semud.

(لِ) [ ع. ] (ص.)
۱- نیکوکار.
۲- شایسته، درخور.
۳- لایق.
۴- دارای اعتقاد و عمل درست دینی. ج. صالحین.