(f. i.) : fayda, kâr, kazanç. Bî-sûd : faydasız, kârsız. Çi-sûd : ne fayda, neye yarar.

(a. s. ve i. sevdâ’nın c.) : sevdalar.

i. (süt) lûgatini böyle yazanlar var ise de, (ت te) yalnız tahrîk olundukta (د dâl)a tahvîl olunduğundan, doğrusu (süt)tür.

i. fa. Kazanç, kâr, fâide, nef‘, menfaat: sûd u ziyân; çe-sûd = ne fâide.

اَلسَّوْدُ [es-sevd] (sîn’in fethi ve vâv’ın sükûnuyla) Şol dağ doruğuna denir ki düz ve kara taşlık ola, ondan bir kıt’aya سَوْدَةٌ denir hâ’yla. Ve bu münâsebetle ba’zı nisvâna tesmiye olundu. Ve سَوْدٌ [Sevd] kays kabîlesi yurdunda niçe cibâle ıtlâk olunur.

اَلسُّودُ [es-sûd] (sîn’in zammıyla) ve اَلسُّودَدُ [es-sûded] (sîn’in zammı ve dâl’ın fethiyle) ve اَلسُّؤْدُدُ [es-su’dud] (hemze ile قُنْفُذٌ [kunfuz] vezninde) Siyâdet ma’nâsınadır. Şârihin beyânına göre mü’ellif teşvîş eylemiştir, zîrâ سُودٌ [sûd] ve سُودَدٌ [sûded] ve سِيَادَةٌ [siyâdet] masdarlardır, bir adam kavmi beyninde ulu ve 'azîmü’l-kadr olmak ma’nâsınadır. Ve bu سَوَادٌ [sevâd]dan me’hûzdur ki cemâ’at-i kesîre umûrunu mütevellî olmaktan 'ibârettir. Ve سُؤْدُدٌ [su’dud] قُنْفُذٌ [kunfuz] vezninde ismdir, ululuk ve ser-gerdelik ma’nâsına; yukâlu: سَادَ الرَّجُلُ يَسُودُ سُودًا وَسُؤْدُدًا وَسِيَادَةً إِذَا مَجُدَ

s. 1. Profit, gain. 2. Advantage, utility, benefit.

s. For سوت in oblique cases movent.

اَلسَّوْدُ [es-Sevd] (sîn’in fethi ve vâv’ın sükûnuyla) Ki ba’zı eş’ârda vâki olmuştur, kays dağlarıdır. Ve سَوْدٌ [Sevd] Bir mevzi’in dahi ismidir.