اَلسَّلَامَةُ [es-selâmet] (كَرَامَةٌ [kerâmet] vezninde) سَلَامٌ [selâm] gibi 'uyûbdan ve âfetten berî ve pâkîze olmak ma’nâsınadır; yukâlu: سَلِمَ الرَّجُلُ عَنِ الْعَيْبِ وَالْآفَةِ سَلَامًا وَسَلَامَةً مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ إِذَا نَجَا وَبَرِئَ مِنْهَا Ve سَلَامَةُ [Selâmet] Esâmîdendir: Selâme b. 'Umeyr b. Ebî Sulâme sahâbedir. Ve Seyyâr b. Selâme muhaddistir. Ve Selâme bintu’l-hurr el-Ezdiyye ve Selâme bint Ma’kil el-huzâ’iyye ve Selâme ki hâdine-i İbrâhîm b. Hazret-i Mustafâvîdir, 'aleyhime’s-selâm sahâbiyyelerdir.

سَلَّامَةُ [Sellâmet] (شَدَّادَةٌ [şeddâdet] vezninde) Bint 'Âmir’dir ki mu’teka-i Hazret-i 'Â’işe’dir. Ve Sellâme el-Muganniye şol mutribedir ki 'Abdurrahmân b. 'Abdullâh b. Ebî 'Ammâr ki tâbi’înden 'ubbâd-ı ehl-i Mekke’dendir, mezbûreye ta’aşşuk eylemişti. Ve 'Abdurrahmân ifrât-ı 'ibâdetinden قِسٌّ [kiss] ile mülakkab olmakla mezbûreyi kendisine izâfetle Sellâmetu’l-kiss ıtlâk eylediler.

اَلسَّلَامَةُ [es-selâmet] (sîn’in fethi ve lâm’ın tahfîfiyle) Âfetten berî olmak; tekûlu: سَلِمَ فُلَانٌ مِنَ الْآفَاتِ سَلَامَةً مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ

سَلَّامَةُ [sellâmet] (kezâlik sîn’in fethi ve lâm’ın teşdîdiyle) Esâmî’-i nâstandır.