(رُ) (اِ.)
۱- خاک مخصوص کوزه گری.
۲- (ص.) محکم، سخت ؛ ~ کسی را بالا آوردن کنایه از: او را اذیت و آزار کردن. ؛ ~کسی را کشیدن او را بی نهایت خسته کردن.

(رَ) (اِ.) ریسمان.

a. & s. (pl. رسان) (in compounds only) That attains; also (for رسان), who brings.

(~.) [ ع. ] (مص م.)
۱- بند کردن و بازداشتن کسی را.
۲- اصلاح کردن میان قومی را.
۳- افساد کردن (از اضداد است)
۴- چاه کندن.
۵- در زیر خاک پنهان کردن چیزی را.
۶- در گور کردن مرده را.
۷- دانستن امور قوم و خبر آن‌ها.

s. 1. The first onset of disease; also, an inkling of information. 2. An electuary of aconite and spices. 3. (prosody) The vowel-point of the consonant followed by an ا of prolongation that immediately precedes the principal consonant of a rhyme. 4. A well. 5. A name of places.

i. sıf. fa. Bir hükümdârdan diğer bir hükümdâra nâme götürmeye memur olan.

(a. i.) : 1) içi taşla örülmüş kuyu. 2) Semûd kavminin peygamberleri Hanzale bin Safvan’ı içine attıkları kuyu. Benî ress, Es-hâb-ür-ress : Semûd kavmi.

(f. s. c. : resân) : “erişen, yetişen, ulaşan” mânâlariyle "birleşik kelimeler yapar : Dest-res : el yetiştirici, elli, isteğine ulaşan. Feryâd-res : feryâde yetişen. Nev-res : yeni yetişme. gibi.

sıf. fa. [“رسيدن resîden” fiilinden ims. olup str. teşkiline girer.] 1. Yetişen, erişen: مدد رس meded-res = imdâda yetişen, mu‘în; دسترس dest-res = eli yetişen, nâil; فريادرس feryâd-res = feryât ve istimdâda yetişen.

اَلرَّسُّ [er-ress] (râ’nın fethi ve sîn’in teşdîdiyle) Isıtmanın ibtidâ etmesi. Ve haberin ba’zına dahi derler; ve minhu kavluhum: بَلَغَنِي رَسٌّ مِنْ خَبَرٍ أَيْ شَيْءٌ مِنْهُ Ve رَسٌّ [ress] Taşla örülen kuyuya dahi derler. Ve رَسٌّ [Ress] Bir kuyunun adıdır ki semûd tâ’ifesinin bakiyyesi onu isti’mâl ederlerdi. Ve رَسٌّ [Ress] Bir derenin dahi ismidir. Ve رَسٌّ [ress] Kuyu kazmağa dahi derler; yukâlu: رَسَسْتُ رَسًّا أَيْ حَفَرْتُ بِئْرًا ve رَسٌّ [ress] Meyyiti defn etmeğe dahi derler; yukâlu: رُسَّ الْمَيِّتُ إِذَا قُبِرَ Ve رَسٌّ [ress] Bir cemâ’atin beynin ıslâh etmeğe ve ifsâd etmeğe dahi derler, pes azdâddan olur. Ve رَسٌّ [ress] Kendi nefsine haber verip kendi nefsiyle söyleşmeğe dahi derler; yukâlu: فُلَانٌ يَرُسُّ الْحَدِيثَ فِي نَفْسِهِ أَيْ يُحَدِّثُ بِهِ نَفْسَهُ Ve رَسٌّ [ress] Bir kavmin haberin alıp ahvâlin bilmeğe dahi derler; yukâlu: رَسٌّ فُلَانٌ خَبَرَ الْقَوْمِ إِذَا لَقِيَهُمْ وَتَعَرَّفَ أُمُورَهُمْ