اَلرَّدْعُ [er-red’] (râ’nın fethi ve dâl’ın sükûnuyla) Men’ etmek; yukâlu: رَدَعْتُهُ عَنِ الشَّيْءِ أَرْدَعُهُ رَدْعًا مِنَ الْبَابِ الثَّالِثِ Ve رَدْعٌ [red’] Bir nesnenin eserine dahi derler gerek za’ferân eseri gerek kan eseri olsun. Ve رَدْعٌ [red’] Buluşturmağa dahi derler; yukâlu: رَدَعْتُهُ بِالشَّيْءِ ارْتَدَعَ أَيْ لَطَخْتُهُ بِهِ فَتَلَطَّخَ وَيُقَالُ لِلْقَتِيلِ رَكِبَ رَدْعَهُ إِذَا خَرَّ لِوَجْهِهِ عَلَى دَمِهِ Ya’nî kanı üzerine yüzü üzere düşse.