اَلرِّجَاعُ [er-ricâ’] (كِتَابٌ [kitâb] vezninde) رَاجِعٌ [râci’]-i merkûmdan masdardır, nâkâ yâhûd dişi merkeb kuyruğunu kaldırıp fercinin iki câniblerini büzüp kese kese tebevvül eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: رَجَعَتِ النَّاقَةُ وَالْأَتَانُ رِجَاعًا مِنَ الْبَابِ الثَّانِي إِذَا صَارَتْ رَاجِعًا Ve رِجَاعٌ [ricâ’] Devenin yularına, ‘alâ-kavlin burnuna geçirdikleri burunsalığa denir. Cem’i أَرْجِعَةٌ [erci’at] gelir, جِرَابٌ [cirâb] ve أَجْرِبَةٌ [ecribet] gibi ve رُجُعٌ [rucu’] gelir, كِتَابٌ [kitâb] ve كُتُبٌ [kutub] gibi. Ve رِجَاعٌ [ricâ’] Kuş kısmı âher semte gittikten sonra yine ‘avdet eylemek ma’nâsınadır; meselâ turna ve kırlangıç ve leylek gibi ki eyyâm-ı sayfta bir mahalle gidip şitâ’ hengâmında 'avdet ederler; yukâlu: رَجَعَتِ الطُّيُورُ رِجَاعًا إِذَا عَادَتْ بَعْدَ انْقِطَاعِهَا