(a. s.) : 1) soyulmuş. 2) kovulmuş.

hayâsız, utanmaz, arsız, bîşerm.

اَلْهَالِعُ [el-hâli’] Yüğrük devekuşuna vasf olur; yukâlu: نَعَامٌ هَالِعٌ أَيْ سَرِيعٌ فِي مُضِيِّهِ

اَلْخَالِعُ [el-hâli’] مُتَخَالِعَيْنِ [mutehâli’ayn]den her birine ıtlâk olunur ki zevc ile zevcedir. Ekserî zevce tarafından neş’et eylemekle vasf-ı mahsûs hükmünde olmuştur. Ve nuzc bulmuş hurmâ koruğuna ıtlâk olunur ki hamlığı خَلْعٌ [hal’] eylemiştir; yukâlu: بُسْرٌ خَالِعٌ أَيْ نَضِيجٌ Ve her yeri olmuş tâze hurmâya denir; yukâlu: رُطَبٌ خَالِعٌ أَيْ مُنْسَبِتٌ Ve şol deveye ıtlâk olunur ki sinirlerinde za’f ve vehn olmakla birden sıçrayıp kalkmaya muktedir olmaya; yukâlu: بَعِيرٌ خَالِعٌ إِذَا كَانَ لاَ يَقْدِرُ عَلَى الثَّوْرِ Ve ağaçtan kurumakla kırılıp yere dökülen dala budağa denir. Ve mugaylân gibi iri meşe ağaçlarına denir ki yaprakları aslâ dökülmez ola. Ve خَالِعٌ [hâli’] Devenin art siniri burulup burkuk olmağa denir ki ‘illettir. Ve خَالِعٌ [hâli’] onun ismidir, mukaddem vasf olup galebe-i isti’mâlle ism olmuştur. Bunun da masdarı خَلْعٌ [hal’]dır; yukâlu: خُلِعَ الْبَعِيرُ عَلَى بِنَاءِ الْمَفْعُولِ إِذَا أَصَابَهُ الْخَالِعُ

خُلَيْعٌ [huley’] (زُبَيْرٌ [zubeyr] vezninde) ‘Alî b. Muhammed b. Ca’fer nâm mukri’ vâlidinin ceddi ismidir.

a. (fem. خلیعە) 1. (A garment) taken off or cast off. 2. (pl. خلعا) (A man) discarded, disowned as incorrigible or worthless. 3. One who has broken with decent society; an abandoned profligate.

(خَ) [ ع. ] (ص.)
۱- خلع شده.
۲- پریشان.
۳- نابه فرمان.
۴- خودکام.