اَلْحُنْكَةُ [el-hunket] ve اَلْحُنْكُ [el-hunk] (hâ’ların zammıyla) ve اَلْحِنْكُ [el-hink] (hâ’nın kesriyle) İsmdir, tecribe-i ahvâl sebebiyle 'akl ve fikrin metânet ve istihkâmına denir.

vn. Age’s sobering a man; sobriety (of age).

Tecrübe kazandırmak.

اَلْحُنْكَةُ [el-hunket] ve اَلْحُنْكُ [el-hunk] (hâ’ların zammıyla) ve اَلْحِنْكُ [el-hink] (hâ’nın kesriyle) İsmdir, tecribe-i ahvâl sebebiyle 'akl ve fikrin metânet ve istihkâmına denir.

iz. ar. tş. Ağız tavanı, damak.

(olaylar) tecrübe kazandırmak, terbiye etmek, olaylar,yıllar tecrübe kazandırmak.

Damak, çene. Az kullanılan anlamları ise şunlardır; tat alma duyusu, çene kemiği, çene altı.

(a. i.) : anat. damak, ağız tavanı.

Tecrübe. Az kullanılan anlamları ise şunlardır; incelikli düşünce ve davranış, deneyim.

اَلْحَنَكُ [el-hanek] (fethateynle) Ağzın iç yüzünden sakf-ı a’lâsının iç yüzüyle çene kemiklerinin önlerinin uçlarından aşağıca olan ‘uzva denir ki murâd ağzın tamâmen sakf-ı a’lâsıdır, Fârisîde kâm ve Türkîde damak ta’bîr olunur. Ba’zı nüshada أَوِ الْأَسْفَلُ vâki’ olmakla ona göre أَوْlafzı tenvî’ olur ki ağzın sakf-ı esfeline de حَنَكٌ [hanek] denir yâhûd vâv nüshasına göre وَالْأَسْفَلُ مِنْ طَرَفِ مُقَدَّمِ اللَّحْيَيْنِ mefhûmundan murâd sakf-ı esfel olur ki sakf-ı a’lâya ve sakf-ı esfele de حَنَكٌ [hanek] denir. Ve bu pek mülâyimdir, zîrâ lisânımızda yukarısına üst damak ve aşağısına alt damak ta’bîri vardır, lâkin Zemahşerî, Esâs’ta ve Mukaddimetu’l-Edeb’de وَهُوَ سَقْفُ أَعْلَى الْفَمِ 'unvânıyla tasrîh eylemekle tercemede bu ma’nâ takdîm olundu. Ve حَنَكٌ [hanek] lafzının cem’i أَحْنَاكٌ [ahnâk]tır. Ve حَنَكٌ [hanek] Göçer ulu ulusa denir ki uğradıkları yerleri ra’y ederek giderler; yukâlu: هُمْ حَنَكٌ وَأَحْنَاكٌ أَيْ جَمَاعَةٌ يَنْتَجِعُونَ بَلَدًا يَرْعَوْنَهُ Ve şol küçük ve yüksek tepelere ıtlâk olunur ki küfegi taşı gibi yumuşak ve ak taşlık ola. Ve bu ıtlâk حَنَكٌ [hanek] sakf-ı a’lâya olunduğunu te’yîd eder. Ve حَنَكٌ [hanek] Yemen’de 'Avâlik kabîlesi yurdunda bir vâdî adıdır. Ve muhaddisînden 'Âmir-i Isfahânî lakabıdır. Ve حَنَكُ الْغُرَابِ [haneku’l-gurâb] Karganın minkârına, 'alâ-kavlin siyâhlığına ıtlâk olunur.