اَلْخَلَّةُ [el-hallet] (hâ’nın fethiyle) Sirkeden bir mikdâra ve اِبْنُ مَخَاضٍ [ibnu mehâd]a ve بِنْتُ مَخَاضٍ [bintu mehâd]a denir, niteki zikr olundu. Ve küçük deliğe yâhûd mutlakan deliğe denir. Ve sâ’ir kumluklardan başkaca olan kumluğa denir. Ve hamra yâhûd ekşisine denir yâhûd ekşimeyip başka gûne ta’mı mütegayyir olmuş hamra denir; cem’inde خَلٌّ [hall] denir hâ’sız; yukâlu: أَتَى بِالْخَلَّةِ أَيِ الْخَمْرِ أَوْ حَامِضِهَا أَوِ الْمُتَغَيِّرَةُ بِلَا حُمُوضَةٍ Ve خَلَّةُ [hallet] Yemen’de bir karye addır. Ve hafîfe 'avrete denir. Ve bir adamın vefâtından sonra hâlî kalan mekânına denir. Ve hâcet ve fakr u fâka ma’nâsınadır; ve minhu’l-meselu: “اَلْخَلَّةُ تَدْعُو إِلَى السَّلَّةِ” أَيِ الْفَقْرُ وَالْخَصَاصَةُ تَدْعُو إِلَى السَّرِقَةِ Ya’nî “Zarûret-i fakr u ihtiyâc uğruluk irtikâbına mü’eddî olur.” Ve خَلَّةٌ [hallet] Hûy ve haslet ma’nâsınadır; cem’i خِلَالٌ [hilâl]dir hâ’nın kesriyle; yukâlu: هَذِهِ خَلَّةٌ صَالِحَةٌ أَيْ خَصْلَةٌ

اَلْخِلُّ [el-hill] ve اَلْخِلَّةُ [el-hillet] (hâ’ların kesriyle) Samîmî ez-dil ü cân dostluğa denir; yukâlu: إِنَّهُ لَكَرِيمُ الْخِلِّ وَالْخِلَّةِ أَيِ الْمُصَادَقَةِ وَالْإِخَاءِ Ve خِلٌّ [hill] (kezâlik hâ’nın kesriyle ve zammıyla) Sadîk-i muhtassa denir ki bir adamın samîmî yârıdır. Ve 'inde’l-ba’z وُدٌّ [vudd] kelimesine mukârin olmadıkça zamm-ı hâ’yla خُلٌّ ıtlâk olunmaz. Cem’i أَخْلَالٌ [ahlâl] gelir; tekûlu: كَانَ فُلَانٌ لِي وُدًّا وَخُلًّا وَهُوَ بِالْكَسْرِ وَالضَّمِّ أَيْ صَدِيقًا مُخْتَصًّا أَوْ لَا يُضَمُّ إِلَّا مَعَ وُدٍّ

اَلْحِلَّةُ [el-hillet] (hâ’nın kesriyle) Konup oturan kavm ki kesret üzere olalar; yukâlu: قَوْمٌ حِلَّةٌ أَيْ نُزُولٌ وَفِيهِمْ كَثْرَةٌ Ve حِلَّةٌ [hillet] Hacc kurbânı mahalline erişmeğe dahi derler; yukâlu: حَلَّ الْهَدْيُ Ve حِلَّةٌ [hillet] Mahal ma’nâsına dahi gelir; yukâlu: هُوَ فِي حِلَّةِ صِدْقٍ أَيْ بِمَحَلَّةِ صِدْقٍ

اَلْحُلَّةُ [el-hullet] (hâ’nın zammı ve lâm’ın fethiyle) İzârla ridâdır. حُلَّةٌ [hullet]e حُلَّةٌ [hullet] denmez iki sevb olmayınca.