Elbise, cüppe, takım elbise, giysi. Az kullanılan anlamları ise şunlardır; kisve, uzun elbise, tayyör, kostüm, yeni elbise, resmi elbise, tören elbisesi, silah.

Durak. Az kullanılan anlamları ise şunlardır; konak, nil olarak bilinen ot, kamp yeri.

Papazın itiraftan sonra günahı affetmesi, kamıştan yapılma büyük sepet, içinde meyva pişirilen madeni büyük kap.

اَلْخِلُّ [el-hill] ve اَلْخِلَّةُ [el-hillet] (hâ’ların kesriyle) Samîmî ez-dil ü cân dostluğa denir; yukâlu: إِنَّهُ لَكَرِيمُ الْخِلِّ وَالْخِلَّةِ أَيِ الْمُصَادَقَةِ وَالْإِخَاءِ Ve خِلٌّ [hill] (kezâlik hâ’nın kesriyle ve zammıyla) Sadîk-i muhtassa denir ki bir adamın samîmî yârıdır. Ve 'inde’l-ba’z وُدٌّ [vudd] kelimesine mukârin olmadıkça zamm-ı hâ’yla خُلٌّ ıtlâk olunmaz. Cem’i أَخْلَالٌ [ahlâl] gelir; tekûlu: كَانَ فُلَانٌ لِي وُدًّا وَخُلًّا وَهُوَ بِالْكَسْرِ وَالضَّمِّ أَيْ صَدِيقًا مُخْتَصًّا أَوْ لَا يُضَمُّ إِلَّا مَعَ وُدٍّ

اَلْخُلَّةُ [el-hullet] (hâ’nın zammıyla) Bir cins dikenli meşe ağacına denir ki deve kısmının mer’âsındandır. Ve عَرْفَجٌ ['arfec] ağacının ormanına denir. Ve şol ota denir ki ta’mı şûr olmayıp halâvetli ola ki حَمْضٌ [hamd] mukâbilidir. İşbu خُلَّةٌ [hullet] deve kısmının ekmeği ve حَمْضٌ [hamd] kebâbı menzilesinedir. Ve خُلَّةٌ [hullet] Şol arza denir ki ondan حَمْضٌ [hamd] olmaya, gerek خُلَّةٌ [hullet] olsun gerek olmasın; cem’i خُلَلٌ [hulel] gelir, صُرَدٌ [surad] vezninde. Ve خُلَّةٌ [hullet] خَلِيلَةٌ [halîlet] ma’nâsınadır ki sıdk ve samîmle yâr olan hatuna denir. Ve bir kimse tarafına muhtass olan sadâkat ve muhabbete denir ki onda aslâ خَلَلٌ [halel] olmaya, gerek 'iffet ve gerek fücûr ve de’âret cihetiyle olsun; cem’i خِلَالٌ [hilâl]dır, كِتَابٌ [kitâb] vezninde. Ve خُلَّةٌ [hullet] Samîmî dosta denir, sadîk ma’nâsına; tesmiye bi’l-masdardır, müzekker ve mü’ennese ve müfred ve cem’e ıtlâk olunur; tekûlu: هُوَ وَهِيَ وَهُمْ خُلَّتِي أَيْ صَدِيقِي

اَلْحِلَّةُ [el-hillet] (hâ’nın kesriyle) Konup oturan kavm ki kesret üzere olalar; yukâlu: قَوْمٌ حِلَّةٌ أَيْ نُزُولٌ وَفِيهِمْ كَثْرَةٌ Ve حِلَّةٌ [hillet] Hacc kurbânı mahalline erişmeğe dahi derler; yukâlu: حَلَّ الْهَدْيُ Ve حِلَّةٌ [hillet] Mahal ma’nâsına dahi gelir; yukâlu: هُوَ فِي حِلَّةِ صِدْقٍ أَيْ بِمَحَلَّةِ صِدْقٍ

اَلْحُلَّةُ [el-hullet] (hâ’nın zammı ve lâm’ın fethiyle) İzârla ridâdır. حُلَّةٌ [hullet]e حُلَّةٌ [hullet] denmez iki sevb olmayınca.