(a. i.) : 1) hâzır bulunma. Hakk-ı huzur : bir toplantıda hazır bulunma karşılığı olarak verilen para. 2) rahat.

iz. ar. 1. Hâzır olma, mevcut bulunma, gıyâb zıddı: sizin mecliste huzûrunuz elzemdir. 2. Ön, pîş-gâh: filânın huzûruna çıktı, huzûruna kimseyi kabul etmiyor; huzûrunuzda terk-i edeb etti. 3. Rahat, âsâyiş, âsûdegî, ârâm: kemâl-i râhat ve huzûrla; huzûr-ı kalp ile. 4. Pâdişâh ma‘razı, müsûl: huzûrdadır; huzûra çıktı; huzûr dersi: Ramazan’da mahzar-ı pâdişâhîde verilen ders ve olunan suâl ve cevap ve mu‘âraza-i ilmiyye.

a. & s., pl. of حاضر 1.Those present. 2. People resident in a settled region.

vn. 1. A being or becoming present; presence; a call, a visit; especially, the presence of the sovereign; also, of any high dignitary. 2. A living in a settled region. 3. A remaining at home. 4. A being or becoming in repose, quiet, ease, and freedom from anxiety or suffering.

اَلْحُضُورُ [el-hudûr] (zammeteynle) غَيْبَةٌ [gaybet]in mukâbilidir; yukâlu: حَضَرَ الرَّجُلُ حُضُورًا مِنَ الْبَابِ الْأَوَّلِ Ve Ferrâ eyitti: حَضِرَ [hadire] dahi lügattır, dâd’ın kesriyle; yukâlu: حَضِرَتِ الْقَاضِيَامْرَأَةٌ Ve lâkin muzâri’inde يَحْضُرُ gelir, pes mâzîsi kesr-i 'ayn’la olmak müşkil olur. Ve kasâvet hâsıl olmada dahi حَضَرَهُ الْهَمُّ derler.