(a. i. hasr’dan) : 1) kuşatma, etrafını alma. 2) kale, etrafı istihkâmlı kale, bent, (bkz. : hısn).

(f. i.) : müz. Türk müziğinin en eski mürekkep makamlarındandır; sûz-i dil makamına hüseynî beşlisinin veya hüseynî makamının ilâvesinden mürekkeptir. Hüseynî ile dügâh’da kalır. Güçlüleri birinci derecede -sûz-i dil’in tîz durağı ve hüseynî’nin güçlüsü olan- hüseynî, ikinci derecede de -sûz-i dil’in güçlüsü olan- pûseliktir’. Donanımına sûz-i dil’inki gibi sol ve re bakıyye diyezleri konulur. Hüseynî için sol bekar, re bekar, si koma bemolü ve fa bakıyye diyezi kullanılır.

(a. s. hâsir’in c.) : muhasa-ra edenler, kuşatanlar.

iz. ar. [حصر hasr’dan. ms. müfâale] 1. Kuşatma, etrafını alma. n. 2. Etrafı istihkâmlı mahal, müstahkem yer, kale.

اَلْحَشَّارُ [el-haşşâr] (كَتَّانٌ [kettân] vezninde) Bir mevzi’ adıdır.

اَلْخِصَارُ [el-hisâr] (كِتَابٌ [kitâb] vezninde) İzâra denir ki böğürden tutunulan fûtaya ve peştemâle denir.

s. 1. A castle, a fort. 2. The ramparts of a town or castle. 3. Name of places. 4. Name of a note in music.

s. pl. of حاصر They who surround; besiegers.

اَلْحِصَارُ [el-hisâr] (hâ’nın kesri ile) Şol yastığa derler ki devenin üzerine bırakıp mu’ahharın yüksek ederler, deve semerinin art kaşı gibi ve mukaddemin dahi yüksek ederler, semerin ön kaşı gibi. Ve حِصَارٌ [hisâr] 'Adüvv hasmını ihâta etmeğe dahi derler; yukâlu: حَاصَرَهُ مُحَاصَرَةً وَحِصَارًا