(a. i.) : 1) küçük sevgili. 2) h. i. Hz. Muhammed (Aleyhisselâm)'in torunu ve imâm-ı Alî’nin küçük oğlu. Meshed-i Hüseyn : Kerbelâ’da Hüseyn’in türbesi. 3) erkek adı.

اَلْخَشِنُ [el-haşin] (كَتِفٌ [ketif] vezninde) ve اَلْأَخْشَنُ [el-ahşen] (أَحْمَرُ [ahmer] vezninde) Vasflardır, sert ve dürüşt nesneye denir; cem’i خِشَانٌ [hişân]dır, كِتَابٌ [kitâb] vezninde; mü’ennesi خَشِنَةٌ [haşinet] ve خَشْنَاءُ [haşnâ’]dır; yukâlu: شَيْءٌ خَشِنٌ وَأَخْشَنُ أَيْ أَحْرَشُ

اَلْحَسَنُ [el-hasen] (fethateynle) ve اَلْحُسَيْنُ [el-huseyn] (musaggar bünyesiyle) İki cebel yâhûd iki uzun kumsal adıdır. حَسَنٌ [hasen] dediklerinin yanında Bistâm b. kays medfûndur. Cem’ olundukta taglîben حَسَنَانِ [hasenân] denir. Ve حَسَنٌ [hasen] ve حُسَيْنٌ [huseyn] tayyi’ kabîlesinden iki batndır. Ve esmâ-i ricâldendir. Ve حَسَنٌ [hasen] (fethateynle) Mutlakan zâtında hüsnle muttasıf hûb ve pesendîde şey’e denir. Ve Endelus’te bir hisâr adıdır. Ve Yemâme’de bir karyedir. Ve bir hoş-manzar şecer adıdır ki أَلاَءٌ [elâ’] dedikleri şecer olacaktır. Ve kolda dirsekten ötecede olan karaca kemiğine denir; bunda zammla da lügattir. Ve yüksek kum yığınına denir.

خُشَيْنٌ [huşeyn] (زُبَيْرٌ [zubeyr] vezninde) Esâmîdendir: Câbir b. huşeyn, Fezâre nesebinin ricâlindendir. Ve huşeyn b. en-Nemir, kudâ’a nesebinin ricâlindendir ki Ebû sa’lebe el-huşenî rahtıdır. Ve Muhammed b. 'Abdusselâm ve Mus’ab b. Muhammed b. Mes’ûd ve pederi şârih-i Kitâb-ı Sîbeveyhi ve hasen b. Yahyâ ve Mesleme b. 'Alî eş-Şâmiyyân el-huşeniyyûn a’lâm ve muhaddisîndir. Ve Ebû huşeyne ez-Ziyâdî ki جُهَيْنَةُ [cuheynet] veznindedir ve Ebû huşeyne hâcib b. 'Amr muhaddislerdir.

a. (pl. حسان) Good, comely, beautiful.

a. dim. of حسن 1. Dear, little pretty (fellow). 2. A proper name of men; especially, of the younger of the two sons of the caliph Ali.

(حُ سَ یا س ِ) [ ع. ] (ص.) مصغر حسن.