اَلْحُزُقُّ [el-huzukk] (عُتُلٌّ ['utull] vezninde) ve اَلْحُزُقَّةُ [el-huzukkat] (عُتُلَّةٌ ['utullet] vezninde) Bodur kişiye denir yâhûd cura ve hîre olduğundan adımlarını hurde hurde atarak yürüyen adama denir; yukâlu: رَجُلٌ حُزُقٌّ وَحُزُقَّةٌ أَيْ قَصِيرٌ أَوْ مَنْ يُقَارِبُ خَطْوَهُ لِضَعْفِ بَدَنِهِ Kâle’ş-şârih ve minhu’l-hadîsu: “أَنَّهُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ يُرَقِّصُ الْحَسَنَ أَوِ الْحُسَيْنَ وَيَقُولُ hحُزُقَّةٌ حُزُقَّهْ || تَرُقَّ عَيْنَ بَقَّهْh Ve dar nesneye denir. Ve şol karnı büyük bodura denir ki kıynaklarını çalkayarak ve çevirerek yürür ola. Ve bed-hûy adama denir. Ve içi dar sıkıntılı adama denir. Ve حُزُقَّةٌ [huzukkat] Bir gûne la’ib ismidir.

s. Avarice, stinginess.

s. A group, a mass.

s. pl. of حزقە, q. v.

s. pl. of حزیقە Parts, portions.

اَلْحَزْقُ [el-hazk] (hâ’nın fethi ve zâ’nın sükûnuyla) Bağlamak; yukâlu: حَزَقْتُهُ بِالْحَبْلِ أَحْزِقُهُ حَزْقًا مِنَ الْبَابِ الثَّانِي إِذَا شَدَدْتَهُ

اَلْحِزَقُ [el-hizak] (hâ’nın kesri ve zâ’nın fethiyle) Cem’i, فِرْقَةٌ [firkat] ile فِرَقٌ [firak] gibi veznen ve ma’nen.

اَلْحِزْقُ [el-hizk] (hâ’nın kesri ve zâ-yı mu’cemenin sükûnuyla) Nâstan yâ tuyûrdan yâhûd nahldan yâ gayrıdan bir cemâ’at. Ve fi’l-hadîsi: “كَأَنَّهَا حِزْقَانِ مِنْ طَيْرٍ صَوَّافَّ”

اَلْحُزُقُّ [el-huzukk] (zammeteynle ve kâf’ın teşdîdiyle) Kasîrü’l-kâme olup adımları karîb olan kimse.