اَلْجَنُوبُ [el-cenûb] (cîm’in fethi ile ve nûn’un zammıyla) Şol yeldir ki شَمَالٌ [şemâl]e mukâbil ola; yukâlu: جَنَبَتِ الرِّيحُ إِذَا تَحَوَّلَتْ جَنُوبًا Ve جَنُوبٌ [cenûb] yeline dâhil olmağa da إِجْنَابٌ [icnâb] derler; yukâlu: أَجْنَبَ الْقَوْمُ إِذَا دَخَلُوا رِيحَ الْجَنُوبِ

(جَ یا جُ) [ ع. ] (اِ.) یکی از چهار جهت اصلی که مقابل شمال است.

اَلْجَنُوبُ [el-cenûb] (صَبُورٌ [sabûr] vezninde) Şimâl mukâbili esen yele ki hâlen kıble yeli ta’bîr olunur. Mehebbi kutb-ı Cenûbî kurbünde kevkeb-i Süheyl matla’ıyla süreyyâ matla’ının aralığıdır; yukâlu: هَبَّتِ الْجَنُوبُ وَهِيَ رِيحٌ تُخَالِفُ الشَّمَالَ مَهَبُّهُ مِنْ مَطْلِعِ سُهَيْلٍ إِلَى مَطْلِعِ الثُّرَيَّا

vn. The wind’s being or becoming south.

a. or s. 1. The south wind. 2. The south point of the compass or horizon.

iz. ar. Cenâbet olma, şer‘an gusle muhtaç olup da gusül etmemiş olma: cünüp halinde Kur’ân-ı Kerîm’i messetmek câiz değildir. ≡ [cânib’in dahi cem‘i ise de lisânımızda pek müsta‘mel değildir.]

Güney. Az kullanılan anlamları ise şunlardır; güney.

(a. i.) : güney.

iz. ar. Cihât-ı erbaa-i asliyenin beri ki şarka müteveccih olanın sağ tarafına düşer, şimâl mukâbili; cenub rüzgârı = lodos.

s. pl. of جنب Sides, lateral portions, limits, or directions.