(a. s. sebat, sübût’dan) : 1) hareketsiz, kımıldamıyan, yerinde duran. 2) ispat edilmiş, anlaşılmış. 3) i. erkek adı.

(a. h. i.) : meşhur Türk şairlerindendir Bosna’da Oziçe kasabasında doğmuştur; asıl adı Alâeddin’djr; Şâir Nâbi ile muasırdır. Şiirlerinde tâbir ve atasözü kullanmıya çok “merak” satmıştır, istanbul’da tahsil görerek Bosna, Konya, Diyarbekir mevleviyetlerine eriştikten sonra (H. 1124) de ölmüştür. Dili tutuk olduğundan doğru dürüst konuşamadığı için münâsebet düştükçe : “ben konuşamıyorum, bereket versin kalemim biraz konuşuyor, o da konuşmazsa çatlardım” dermiş. Mürettep dîvânı vardır ve matbu’dur. Bilhassa “Derenâme” adlı eserinde Argoya da yer vermiştir.

Sabit, durağan, sağlam. Az kullanılan anlamları ise şunlardır; sıkı, oturmuş, yerinde duran, kımıldamayan, yerini değiştirmeyen, yerleşen, asil, kalıcı, ispat edilmiş, kararlı.

sıf. ar. s: sâbite. cm. sevâbit. [ثبات sebât ve ثبوت sübût’dan if.] 1. Yerinde duran, bir yerde kâim, ber-karâr, pâydâr, gayr-i müteharrik, yerli: değirmenin alt taşı sâbittir; ben azmimde, fikrimde sâbitim. 2. Sübût bulmuş, tahakkuk etmiş, müsbet, muhakkak, zan ve vehm üzerine mebnî olmayan: bu hakîkat fennen sâbit oldu. 3. Semâda daima bir yerde görünüp yer değiştirmeyen necm, seyyârenin gayri: nücûm-i sâbite.

اَلثَّابِتُ [es-sâbit] ve اَلثَّبِيتُ [es-sebît] (أَمِيرٌ [emîr] vezninde) ve اَلثَّبْتُ [es-sebt] (شَكْسٌ [şeks] vezninde) Sıfatlardır, sâbit ve pâyidâr olan şey’e denir. Ve ثَابِتٌ [sâbit] Esâmî-i ricâldendir. Ve fukahâdan Ahmed b. 'Abdullâh b. Ahmed es-sâbitî, pederinin ceddi olan sâbit’e mensûbdur.

a. 1. Fixed, stationary. 2. Permanent, constant, unchanging. 3. Settled, established. 4. Firm, steadfast. 5. Enduring, lasting. 6. Proved, demonstrated; sure. 7. Sound, valid, real, correct, proper. 8. Obligatory, incumbent, necessary. 9. Affirmable, predicable. 10. Existent; or true, real.

vn. 1. A being or becoming fixed, stationary, firm, fast immovability. 2. A being permanent, unchanging; permanency, constancy. 3. A being settled, established. 4. A being proved, certain; certainty. 5. A being real, true; reality. 6. A being binding. 7. A being affirmable.

(بِ) [ ع. ] (اِ فا.)
۱- پابرجا، برقرار.
۲- پایدار، بادوام.
۳- محقق، مدلل.
۴- مثبت.