(a. i. c. : temessükât) : 1) tutunma, sarılma. 2) borç senedi.

ب yapışma, tutunma. Az kullanılan anlamları ise şunlardır; sarılma, tutunuş, bağlanma, bağlılık, sadık kalma.

Tutunma, yazılı senet, çok sıkı bağlanma, bağlılık, yapışma, sadakat.

iz. ar. [مسك mesk’den ms. tefa‘ul] 1. Tutunma, yapışma, sarılma: fende kimsenin sözüne bakılmayıp mücerred delîl ve isbâta temessük olunur. 2. Bir deyn için dâyinin elinde medâr-ı istinât olmak üzere medyûn tarafından verilen senet: bir temessük yaz mühürleyim.

اَلتَّمَشُّقُ [et-temeşşuk] (تَفَعُّلٌ [tefa’’ul] vezninde) Gecenin çoğu gitmek ma’nâsınadır; yukâlu: تَمَشَّقَ اللَّيْلُ إِذَا وَلَّى Ve تَمَشُّقُ جِلْبَابِ اللَّيْلِ [temeşşuku cilbâbi’l-leyl] şafak söküp fecr aydınlığı 'ayân olmaktan kinâyedir. Bunlar incelmek ma’nâsından me’hûzlardır; yukâlu: تَمَشَّقَ جِلْبَابُ اللَّيْلِ إِذَا ظَهَرَ تَبَاشِيرُ الصُّبْحِ Ve ağacın dalı ve çubuğu soyulup kabuğundan kavlamak ma’nâsınadır; yukâlu: تَمَشَّقَ الْغُصْنُ إِذَا تَقَشَّرَ وَتَحَسَّرَ Ve libâs pârelenmek ma’nâsınadır; yukâlu: تَمَشَّقَ الثَّوْبُ إِذَا تَمَزَّقَ

vn. 1. A taking firm hold of a thing. Hence, 2. s. (pl. تمسكات) A document which gives claim, a bond, a written obligation of any kind; also, a receipt in full; also, (T.) a title-deed.

اَلتَّمَسُّكُ [et-temessuk] (fethateynle ve sîn’in zammı ve teşdîdiyle) Bi-ma’nâhu.