(a. i. fevt’den) : 1) ikişeyin birbirinden farklı olması, (bkz. : tezâd). 2) iki şey arasındaki fark. Bî-tefâvüt, Bilâ-tefâvüt : farksız.

Farklılık, ayrılık, aykırılık, eşitsizlik. Az kullanılan anlamları ise şunlardır; başkalık, ıraklaşma, fark, ihtilaf, ayrım, uyumsuzluk, benzememe, benzeşmezlik, tutarsızlık, düzensizlik, değişiklik, tezat, zıtlık.

Farklılık göstermek, çelişkili olmak. Az kullanılan anlamları ise şunlardır; farklı olmak, ıraklaşmak, birbirinden farklı olmak, benzememek, değişik olmak, orantısız olmak, düzensizlik göstermek, bir konuda birbirinden ayrılmak.

iz. ar. [فوت fevt’den ms. tefâ‘ul] İki şey arasındaki fark, birinin diğerinden farklı olması: Arap atı ile İngiliz atı arasında çok tefâvüt vardır. c. تفاوت عرضين tefâvüt-i arzeyn = iki mahallin arzı beyninde derece cihetinden fark. c. تفاوت طولين tefâvüt-i tûleyn = iki mahallin tûlu beyninde saat cihetinden fark.

اَلتَّفَاوُتُ [et-tefâvut] (تَفَاعُلٌ [tefâ’ul] vezninde) İki nesnenin beyni ıraklaşmak, ya’nî evsâf cihetiyle birbirine muhtelif ve gayr-i mütenâsib olmak ma’nâsınadır, gûyâ ki ehadühümânın vasfı âheri fevt ve sebk eylemiş olur; yukâlu: تَفَاوَتَ الشَّيْئَانِ إِذَا تَبَاعَدَ مَا بَيْنَهُمَا Ve işbu تَفَاوَتَ [tefâvete] mâddesinin masdarı olan تَفَاوُتٌ [tefâvut] lafzında vâv’ın harekât-ı selâsıyla lügattir. Kilâbiyyûn vâv’ı meftûh ederler, ve 'Anberî meksûr ederler. Ve bu kıyâstan hâricdir ve bâb-ı mezbûre münhasırdır. Gûyâ ki vâv üzere zammeyi istiskâl eylemeleriyle meftûh ederler ve تَوَالِي [tevâlî] ve تَوَانِي [tevânî] gibi ba’zı masâdır-ı mu’telleye kıyâsla meksûr ederler.

vn. 1. A being unequal to one another, being dissimilar. 2. s. Difference, disparity.

(تَ وُ) [ ع. ] (مص ل.) از هم جدا و دور شدن، فرق و اختلاف دایمی داشتن.