(a. i. c. : taarruzât) : 1) ilişme, sataşma, takılma. 2) düşmana saldırma,

iz. ar. cm. ta‘arruzât [عرض arz’den ms. tefa‘ul] 1. Sataşma, takılma, hakka tecâvüz. 2. Düşmanın toprağına girip birinci olarak harbe girişme ve harbe sebebiyet verme. Tadâfü‘ mukabili: tarafeyn-i muhâsımeynden taarruz eden hangisidir?

اَلتَّعَرُّضُ [et-ta’arrud] (تَفَعُّلٌ [tefa’’ul] vezninde) Bir nesneye tasaddî eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: تَعَرَّضَ لَهُ إِذَا تَصَدَّى ve minhu’l-hadîsu: hأُطْلُبُوا الْخَيْرَ دَهْرَكُمْ وَتَعَرَّضُوا لِنَفَحَاتِ رَحْمَةِ اللهِ فَإِنَّ لِلَّهِ نَفَحَاتٍ مِنْ رَحْمَتِهِ يُصِيبُ بِهَا مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِh أَيْ تَصَدَّوْا لَهَا Ve bir nesne eğrilmek ma’nâsınadır; yukâlu: تَعَرَّضَ الشَّيْءُ إِذَا تَعَوَّجَ Ve deve su’ûbet-i tarîkten nâşî doğru gidemeyip sağa sola saparak gitmek ma’nâsınadır; yukâlu: تَعَرَّضَ الْجَمَلُ فِي الْجَبَلِ إِذَا أَخَذَ فِي سَيْرِهِ يَمِينًا وَشِمَالاً لِصُعُوبَةِ الطَّرِيقِ

vn. 1. A thing’s presenting itself before one, crossing one’s path, offering itself. 2. An opposing, attacking. 3. A setting one’s self to do something. 4. A meddling, interfering wrongfully; interference, meddling. 5. An exposing one’s self to some occurrence.

اَلتَّعَرُّضُ [et-te’arrud] (fethateynle ve râ’nın zammı ve teşdîdiyle) Teveccüh ve kasd ma’nâsına; yukâlu: تَعَرَّضْتُ أَسْأَلُهُمْ Ve تَعَرُّضٌ [te’arrud] Eğilmek ma’nâsına dahi gelir, تَعَوُّجٌ [te’avvuc] gibi; yukâlu: تَعَرَّضَ الْجَمَلُ فِي الْجَبَلِ إِذَا أَخَذَ فِي سَيْرِهِ يَمِينًا وَشِمَالًا لِصُعُوبَةِ الطَّرِيقِ Ve kâle Zu’l-Bicâdeyn وَكَانَ دَلِيلَ رَسُولِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِرَكُوبَةَ يُخَاطِبُ نَاقَتَهُ “تَعَرَّضِي مَدَارِجًا وَسُومِي” Ve Rekûbe, Mekke-i müşerrefe ve Medîne-i münevvere arasında bir 'akabenin adıdır. Ve سُومِي [sûmî] سَوْمٌ [sevm]dendir, sîn’in fethiyle, gitmek ma’nâsına.