(a. i. ubûr’dan. c. : ta’bîrât) : ifâde, anlatma. 2) bir mânâsı olan söz. 3) * deyim. 4) *terim. 5) rü’yâ yorma. Hüsn-i ta-bîr : terbiye ve edep dâiresinde anlatma. Sû-i ta’bîr : edep ve terbiye dışı kullanılan sözle anlatma.

iz. ar. cm. tabirât: [عبور ubûr’dan ms. tef‘îl] 1. İfâde, beyân: bunu nasıl tabir ederler? Kakım tabir ettikleri hayvan. 2. Bir mana ifâde eden söz, cümle, terkîb, fıkra: güzel bir tabir kullandı; başka bir tabirle ifâde etti. 3. İstılah: tabirât-ı fenniye. 4. Düş yorma, rüya tefsîri: rüyayı tabir ettirmek,

اَلتَّعْبِيرُ [et-ta’bîr] (تَفْعِيلٌ [tef’îl] vezninde) Bu dahi düş yoymak ma’nâsınadır; tef’îl mübâlaga içindir; yukâlu: عَبَّرَ الرُّؤْيَا بِمَعْنَى عَبَرَهَا Ve derûnda câygîr olan ma’nâyı elfâzla izhâr ve beyân eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: عَبَّرَ عَمَّا فِي نَفْسِهِ إِذَا أَعْرَبَ أَيْ بَيَّنَ Ve bir adamın mâ-fi’z-zamîrini ifsâh ve beyân kılmak ma’nâsınadır; yukâlu: عَبَّرَ عَنْهُ غَيْرُهُ إِذَا أَعْرَبَ عَنْهُ Ve bir adamı bir taraftan öte tarafa geçirmek ma’nâsınadır; yukâlu: عَبَّرَ بِهِ الْمَاءَ إِذَا جَازَ Ve altını birer birer başkaca vezn eylemek, 'alâ-kavlin vezni husûsunda mübâlaga eylemeyip müsâhele eylemek ma’nâsına müsta’meldir, evvelde hakîkatine 'ubûr ve sânîde müsâmaha ile 'ubûr eylemek olur; yukâlu: عَبَّرَ الذَّهَبَ إِذَا وَزَنَهُ دِينَارًا دِينَارًا أَوْ لَمْ يُبَالِغْ فِي وَزْنِهِ Ve bir adama gözünün عُبْرٌ ['ubr]unu göstermek ma’nâsınadır; yukâlu: عَبَّرَ به إِذَا أَرَاهُ عُبْرَ عَيْنِهِ Ke-mâ se-yuzkeru. Ve bir iş be-gâyet sa’b ve müştedd olmak ma’nâsınadır; عُبْرُ عَيْنٍ ['ubru 'ayn]den me’hûzdur; yukâlu: عَبَّرَ بِهِ الْأَمْرُ إِذَا اشْتَدَّ عَلَيْهِ Ve bir kimseyi helâk eylemek ma’nâsına müsta’meldir; tekûlu: عَبَّرْتُ بِهِ إِذَا أَهْلَكْتَهُ