(a. s. kebîr’den. c. : ekâbir) : 1) daha (en, pek) büyük. Cihâd-ı ekber, Gazâ-yi ekber : en büyük savaş. [Ekber : Hindistan’a hâkim olan Türk hükümdarı]. 2) i. erkek iadı.

Hayran olmak, övmek, saygı göstermek. Az kullanılan anlamları ise şunlardır; büyük kabul etmek, önemli kabul etmek, değer vermek, saygı duymak, takdir etmek, çok beğenmek, yüceltmek, büyük ve önemli görmek.

Daha büyük, daha yaşlı, kıdemli.

sıf. ar. i. kübrâ. cm. ekâbir. [كبير kebîr’den itf.] Daha yahut pek büyük, en büyük, a‘zam: اكبر اولادى ekber evlâdı = en büyük oğlu.

allah büyüktür, makâm-ı tahayyürde.

Hakk Teâlâ hazretleri her şeyden büyüktür.

a. 1. Greater; greatest; very great; grand. 2. Elder; oldest.