i. [آصمق asmak’dan.] 1. Başlıca gelin odasında süs için asılan şeyler, perde, zâr, çiçek vesaire, donanma: askı asmak. 2. Hediye ve pîşkeş makamında yeni binâya veya araba atlarına yahut adamlara asılan kumaş vesaire. 3. Asılmaya mahsus şey, ta’lîk olunan madde, âvize. 4. Korumak veya muhafaza olunmak için meyve vesaire hevengi. 5. Pantolonu omuzdan asılı tutmaya mahsus bağ. 6. Başa sallandırılır zincirli mücevherât. || mc. Ta’vîk, te’hîr, imhâl: işi askıya koymak; mesele askıda kalmak. || mim. Binanın altı yıkılıp direklerle tutturulması, boşa ve eğretiye alınması: evi askıya almak. || id. Müzâyede ve münâkasa pusulasının ait olduğu dâirede veya bir mahall-i umûmîde bir müddet-i mu’ayyene ile asılı durması: şu kadar kuruşa askıdadır.