s. See ادیم .

اَلْآدَمُ [el-âdem] (hemzenin fethi ve meddi ve dâl’ın fethiyle) Kara yağız olan kimse benî âdemden. Ve آدَمٌ [âdem] Şol deveye dahi derler ki ziyâde ak olup gözleri siyâh ola.

interj. My dear fellow! My good man! .

s. 1. A man; a person, a human being, man, woman, or child. 2. A man, a serving-man (of any kind), a servant (of a sovereign, state, or private individual), an agent, a representative. 3. A true man, a good or brave man. 4. An individual. 5. A personage.

s. See ادیم .

s. 1. A man; a person, a human being, man, woman, or child. 2. A man, a serving-man (of any kind), a servant (of a sovereign, state, or private individual), an agent, a representative. 3. A true man, a good or brave man. 4. An individual. 5. A personage.

[âdemî veya benî âdem’den muhaffef, veyahut ebu’l-beşerin ismi bundan me’hûz olması muhtemeldir.] 1. Hayvân-ı nâtık, insan, beşer, merdüm: bir adam geldi. 2. İnsaniyetli ve mürüvetli kişi: adam olmayacak. 3. Memur, uşak, hizmetçi, teb’a: adamlarım burada yok. 4. Birinin yetiştirdiği ve iltizâm ettiği, taraftar, gayretkeş: o falanın adamıdır.

(a. h. i.) : 1) dünyâdan ilk yaratılan adam. 2) ilk peygamber, (bkz. : ebü - l - beşer). 3) (f. c. : âdemân) : adam.

prop. n. 1. Adam (used also as a modern name). 2. T. A man; a person.

prop. n. 1. Adam (used also as a modern name). 2. T. A man; a person.