اَلشُّكْلَةُ [eş-şuklet] (şîn’in zammıyla) Kızıl karışıklı siyâh olan renge denir ki ba’zı develerde olur. Ve gözde شُهْلَةٌ [şuhlet]e şebîh olur; nihâyet شُكْلَةٌ [şuklet] kırmızısı alalığa ve شُهْلَةٌ [şuhlet] sarısı alalığa denir ki koyun gözlülük ta’bîr olunur, zikr olunan أَشْكَلُ [eşkel]bundan vasftır yâhûd شُكْلَةٌ [şuklet] beyâzında olan alalık olmakla شُهْلَةٌ [şuhlet] sevâdında olan alalıktır. Mü’ellif “ش،ه،ل” mâddesinde gözün siyâhı çizgili kızıla mâ’il olmakla nass eylemiştir. Ve شُكْلَةٌ [şuklet] Şibh ve müşâbehet ma’nâsınadır, ke-mâ se-yuzkeru.