اَلشَّامِسُ [eş-şâmis] ve اَلشَّمُوسُ [eş-şemûs] (صَبُورٌ [sabûr] vezninde) Üzerine adam bindirmez olan serkeş ve bed-hû hayvâna denir. Türkîde tahrîfle çamuş ta’bîr olunur. شَمُوٌس [şemûs]un cem’i شُمْسٌ [şums] gelir ve شُمُسٌ [şumus] gelir zammeteynle. Ve شَمُوسٌ [şemûs] Bâdeye ıtlâk olunur; yukâlu: هُوَ يَشْرِبُ الشَّمُوسَ أَيِ الْخَمْرَ Ve شَمُوسٌ [Şemûs] Esâmî-i nisvândandır: Şemûs bint Ebî 'Âmir 'Abdu 'Amr er-Râhib ve Şemûs bint 'Amr b. hizâm ve Şemûs binti Mâlik b. kays ve Şemûs bintu’n-Nu’mân sahâbiyyelerdir. Ve شَمُوسٌ [Şemûs] Evs b. Şerîk ve Yezîd b. hazzâk ve Suveyd b. hazzâk ve 'Abdullâh b. 'Âmir el-kureşî ve Şebîb b. Cerâd ki Vahîd ebnâsındandır, feresleri ismidir. Ve شَمُوسٌ [Şemûs] Be-gâyet sa’bu’s-su’ûd bir bayırın ismidir.