i. 1. Zaman, vakit, esnâ, hengâm, mevsim: gül çağı, sabah çağı. 2. Yaş: yirmi çağında bir delikanlı; ortaçağda bir adam. 3. Boy, kadd, kâmet, tenâsüp, lüzumu derece semizlik: demir tavında, insan çağında yaraşır.

d. Ta, hatta, ca, değin: çağ ortada, çağ bu kadar, çağ akşama dek. mr.

i. fa. [چاه çah =kuyudan galat] Bulaşık çukuru, lağım, su yolu.

s. 1. The right time or period of some state or act. 2. An ancient astronomical hour, the twelfth part of any day-time or night-time. 3. The eastern Turkish cycle of twelve years. 4. A beast’s nosebag.

a. In its prime, in its best condition.