fl. 1. İçeriden dışarıya varmak, huruç etmek: evden çıktı, at ahırdan çıkacaktır. 2. Yükselmek, yukarı kalkmak, suûd etmek: evin üst katına çıktı; merdivenden çıkıyordu. 3. Meydana gelmek, bürûz ve zuhûr etmek, görünmek: bize çıkmadı. 4. Tulû‘ etmek, doğmak: güneş, ay çıktı. 5. Verilmek, i‘tâ olunmak: maaş, ihsan, atiyye çıktı. 6. Hitâm bulmak, geçmek, mürûr etmek: mart çıkıp nisan girdi; çıkan ay. 7. Şâyî olmak, duyulmak, intişâr etmek: bir lakırdı, bir havâdis çıktı. 8. Neşrolunmak, mevkiʻ-i intişâra konmak: bir kitap, bir gazete çıktı; filân gazete sabahları çıkar. 9. İcat ve ihtirâʻ olunmak: yeni bir usûl çıktı; pek sühûletli bir makine çıktı. 10. Birinin veya bir heyetin huzûruna varmak: Nâzır Paşa’ya çıktım; mahkemeye çıktı. 11. Ref‘ ve nez‘ olunmak, selb olunmak: fes baştan, çizme ayaktan çıkar; bu esvâb kolay çıkmaz; bu yüzük parmağımdan çıkar. 12. İstihsâl olunmak, zübdesi alınmak: çiçekten su, sütten yağ çıkar. 13. Netice alınmak, istintâc, istinbât olunmak: bundan ne çıkar? Böyle sözlerden bir şey çıkmaz. 14. Artmak, yükselmek, terakkî etmek: zahîrenin fiyatı çıktı. 15. Bahalanmak, bahası artmak: muhârebe sebebiyle İngiliz emtiası çıktı; pamuk çok çıktı. 16. Mal olmak, şu kadar akçe ile vücuda gelmek: bu, o kaça çıktı; şu kumaştan bir kat esvâb kaça çıkar? 17. Tahakkuk etmek, doğru olduğu tebeyyün eylemek: benim sözüm çıktı; o adamın dediği çıkacaktır. 18. Zuhûr etmek, görünmek, ne olduğu anlaşılmak: aldıkları gelin nasıl çıktı; gelen atlar iyi çıkmadı; o iş umduğumuz gibi çıkmadı. 19. Başa çıkmak, muvaffâkiyeti müntîc olmak: sendikaların tuttukları yol çıkmaz; o çıkar iş değildir. 20. Kifâyet etmek, yetişmek, kâfî olmak: bir esvâb beş arşın kumaştan çıkar mı? Bu kazmirden bir pantolon çıkmaz. 21. Müntehâ olmak, varmak, nihâyet bulmak: bu yol nereye çıkar? 22. Kör olmak, patlamak, akmak, sakatlanmak: gözü çıktı: gözlerim çıksın! [yemin] 23. (uzuv) yerinden oynamak, (kemik) mafsaldan ayrılmak: kolu çıkmış, 24. Sâdır olmak: emir çıktı. 25. Bitmek, nâbit olmak: ekinler yeni çıkmaya başladı: bıyığı yeni çıkıyor. 26. (renk, boya) zâil olmak, solmak: bu boya çıkar mı? Bu kumaşın rengi çıkar.

fl. 1. İçeriden dışarıya varmak, huruç etmek: evden çıktı, at ahırdan çıkacaktır. 2. Yükselmek, yukarı kalkmak, suûd etmek: evin üst katına çıktı; merdivenden çıkıyordu. 3. Meydana gelmek, bürûz ve zuhûr etmek, görünmek: bize çıkmadı. 4. Tulû‘ etmek, doğmak: güneş, ay çıktı. 5. Verilmek, i‘tâ olunmak: maaş, ihsan, atiyye çıktı. 6. Hitâm bulmak, geçmek, mürûr etmek: mart çıkıp nisan girdi; çıkan ay. 7. Şâyî olmak, duyulmak, intişâr etmek: bir lakırdı, bir havâdis çıktı. 8. Neşrolunmak, mevkiʻ-i intişâra konmak: bir kitap, bir gazete çıktı; filân gazete sabahları çıkar. 9. İcat ve ihtirâʻ olunmak: yeni bir usûl çıktı; pek sühûletli bir makine çıktı. 10. Birinin veya bir heyetin huzûruna varmak: Nâzır Paşa’ya çıktım; mahkemeye çıktı. 11. Ref‘ ve nez‘ olunmak, selb olunmak: fes baştan, çizme ayaktan çıkar; bu esvâb kolay çıkmaz; bu yüzük parmağımdan çıkar. 12. İstihsâl olunmak, zübdesi alınmak: çiçekten su, sütten yağ çıkar. 13. Netice alınmak, istintâc, istinbât olunmak: bundan ne çıkar? Böyle sözlerden bir şey çıkmaz. 14. Artmak, yükselmek, terakkî etmek: zahîrenin fiyatı çıktı. 15. Bahalanmak, bahası artmak: muhârebe sebebiyle İngiliz emtiası çıktı; pamuk çok çıktı. 16. Mal olmak, şu kadar akçe ile vücuda gelmek: bu, o kaça çıktı; şu kumaştan bir kat esvâb kaça çıkar? 17. Tahakkuk etmek, doğru olduğu tebeyyün eylemek: benim sözüm çıktı; o adamın dediği çıkacaktır. 18. Zuhûr etmek, görünmek, ne olduğu anlaşılmak: aldıkları gelin nasıl çıktı; gelen atlar iyi çıkmadı; o iş umduğumuz gibi çıkmadı. 19. Başa çıkmak, muvaffâkiyeti müntîc olmak: sendikaların tuttukları yol çıkmaz; o çıkar iş değildir. 20. Kifâyet etmek, yetişmek, kâfî olmak: bir esvâb beş arşın kumaştan çıkar mı? Bu kazmirden bir pantolon çıkmaz. 21. Müntehâ olmak, varmak, nihâyet bulmak: bu yol nereye çıkar? 22. Kör olmak, patlamak, akmak, sakatlanmak: gözü çıktı: gözlerim çıksın! [yemin] 23. (uzuv) yerinden oynamak, (kemik) mafsaldan ayrılmak: kolu çıkmış, 24. Sâdır olmak: emir çıktı. 25. Bitmek, nâbit olmak: ekinler yeni çıkmaya başladı: bıyığı yeni çıkıyor. 26. (renk, boya) zâil olmak, solmak: bu boya çıkar mı? Bu kumaşın rengi çıkar.

v. i. 1. To come or go out, to issue. 2. To spring up, to come into view or existence. 3. To come into use or action. 4. To get out of. 5. To get about, to be noised abroad, as, a rumor, etc. 6. To be found by experience or by result, to prove. 7. To come to pass; to result. 8. To set forth, to start, as on a journey, etc. 9. To get out of joint, to be dislocated. 10. To come up or go up, to ascend. 11. To amount to, in reckoning.